علیرضا رحیمی
معاون امور جوانان وزارت ورزش

شهادت آیت‌الله سید علی خامنه‌ای، ضایعه‌ای بزرگ برای ملت ایران، جهان اسلام و همه کسانی است که سال‌ها اندیشه، رهنمودها و سلوک مدیریتی ایشان را چراغ راه خود می‌دانستند. برای من نیز در مسئولیتی که امروز در حوزه امور جوانان برعهده دارم، فقدان ایشان یادآور اندیشه‌ای است که همواره جوان ایرانی را نه یک مسأله، بلکه بزرگ‌ترین سرمایه و امید آینده کشور می‌دانست؛ اندیشه‌ای که می‌تواند همچنان راهنمای سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی برای نسل جوان باشد.
در این مدت، هر زمان که موضوعی در حوزه جوانان، از ازدواج و خانواده گرفته تا اشتغال، مشارکت اجتماعی، هویت و امید به آینده در دستور کار قرار می‌گرفت، بیانات و رهنمودهای ایشان یکی از مهم‌ترین مبانی فکری و سیاستی پیش روی ما بود. تأکید مستمر بر اعتماد به جوانان و فراهم کردن زمینه نقش‌آفرینی آنان، نگاهی بود که فراتر از یک توصیه، مسئولیتی روشن را متوجه مدیران و تصمیم‌گیران کشور می‌کرد. از همین رو، هر برنامه‌ای که برای جوانان طراحی می‌شود، زمانی معنا پیدا می‌کند که کرامت، توانمندی و آینده آنان در مرکز توجه قرار گیرد.
در منظومه فکری ایشان، جوان صرفاً یک گروه سنی نبود؛ بلکه نماد پویایی، خلاقیت، تحول و پیشرفت ایران به شمار می‌آمد. همواره با نگاهی سرشار از اعتماد، جوانان را به خودباوری، علم‌آموزی، اخلاق، مسئولیت‌پذیری و نقش‌آفرینی در عرصه‌های مختلف دعوت می‌کردند و باور داشتند هر جا به جوانان میدان داده شود، حرکت، نوآوری و پیشرفت نیز شکل خواهد گرفت. این نگاه، نه یک توصیه مقطعی، بلکه یکی از ارکان ثابت اندیشه و مدیریت ایشان بود؛ نگاهی که امروز نیز می‌تواند چراغ راه همه مدیرانی باشد که دغدغه آینده ایران را دارند.
در دیدارهای متعدد با جوانان، دانشجویان، نخبگان، ورزشکاران و فعالان فرهنگی، بیش از هر چیز بر امید، اعتماد به نفس و احساس مسئولیت نسل جوان تأکید داشتند. بارها یادآور می‌شدند که آینده کشور را باید با اتکا به توانایی‌های جوانان ساخت و مسئولان نیز وظیفه دارند زمینه بروز این ظرفیت‌ها را فراهم کنند. شاید یکی از مهم‌ترین درس‌هایی که از این نگاه می‌توان آموخت، همین اعتماد به جوان ایرانی باشد؛ اعتمادی که امروز بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز داریم.
در حوزه مأموریت وزارت ورزش و جوانان نیز، رهنمودهای ایشان همواره روشن، کاربردی و راهگشا بود. موضوعاتی همچون تسهیل ازدواج، حمایت از تشکیل خانواده، ایجاد فرصت‌های شغلی، مهارت‌آموزی، افزایش نشاط اجتماعی، تقویت هویت ملی و دینی و فراهم کردن زمینه مشارکت مؤثر جوانان در اداره جامعه، از دغدغه‌های جدی ایشان بود. از منظر ایشان، رسیدگی به مسائل جوانان تنها انجام یک وظیفه اجرایی نبود، بلکه سرمایه‌گذاری برای آینده ایران محسوب می‌شد؛ سرمایه‌گذاری بر نسلی که قرار است مسیر پیشرفت کشور را ادامه دهد. به‌ویژه در موضوع ازدواج و خانواده، تأکید داشتند که جوانان نباید در آغاز زندگی با موانع غیرضروری و پیچیده مواجه باشند. از نگاه ایشان، خانواده زیربنای سلامت جامعه و نقطه آغاز شکل‌گیری سرمایه انسانی کشور است و هر سیاستی که به تحکیم بنیان خانواده کمک کند، در حقیقت به آینده ایران خدمت کرده است. این نگاه، امروز نیز می‌تواند مبنای بسیاری از تصمیم‌ها و برنامه‌های حوزه جوانان باشد؛ چرا که خانواده، امن‌ترین بستر برای رشد، امید و مسئولیت‌پذیری نسل آینده است.
در کنار آن، اشتغال را نیز صرفاً یک مسأله اقتصادی نمی‌دانستند، بلکه آن را بخشی از کرامت، استقلال و عزت جوان ایرانی تلقی می‌کردند. بارها از مسئولان خواستند شرایطی فراهم شود که جوانان بتوانند با تکیه بر دانش، مهارت و خلاقیت خود، آینده‌ای مطمئن برای خود و خانواده‌شان بسازند. این تأکید، مسئولیت همه ما را برای توسعه فرصت‌های شغلی، حمایت از کارآفرینی و توانمندسازی نسل جوان دوچندان می‌کند. اشتغال، از این منظر، تنها تأمین معاش نیست؛ بلکه زمینه‌ساز اعتماد به نفس، مسئولیت‌پذیری و امید به آینده است.
از سوی دیگر، آنچه همواره در سخنان ایشان برجسته بود، امیدآفرینی بود. باور داشتند که هیچ جامعه‌ای بدون امید مسیر پیشرفت را طی نخواهد کرد و جوانان بیش از هر قشر دیگری به چشم‌اندازی روشن از آینده نیاز دارند. از همین رو، همواره بر تقویت روحیه امید، اعتماد به نفس، خودباوری و پرهیز از ناامیدسازی جامعه تأکید می‌کردند. این نگاه، امروز نیز برای همه مدیران و مسئولان کشور یک مسئولیت جدی ایجاد می‌کند؛ مسئولیتی برای آنکه در تصمیم‌گیری‌ها و سیاست‌گذاری‌ها، امید را در دل نسل جوان زنده نگه داریم و زمینه مشارکت فعال آنان را در ساخت آینده کشور فراهم کنیم.
امروز که ملت ایران در سوگ رهبر شهید نشسته است، شاید بهترین ادای احترام به یاد و راه ایشان، ادامه دادن همین مسیر باشد؛ مسیری که در آن جوان ایرانی محور توسعه، پیشرفت و اقتدار ملی است. هر سیاستی که مسیر ازدواج را هموارتر کند، فرصت‌های اشتغال را افزایش دهد، مهارت‌های نسل جوان را ارتقا بخشد، مشارکت اجتماعی آنان را گسترش دهد و امید را در دلشان زنده نگه دارد، در حقیقت ادامه همان اندیشه‌ای است که سال‌ها بر آن تأکید می‌شد.
بی‌تردید نام ایشان در تاریخ معاصر ایران با استقلال، عزت، عدالت‌خواهی، مردم‌باوری و مقاومت ماندگار خواهد ماند؛ اما در حافظه نسل جوان، شاید بیش از هر چیز با این باور به یاد آورده شوند که همواره آنان را بزرگ‌ترین سرمایه این سرزمین می‌دانستند. این میراث ارزشمند، مسئولیت امروز همه ما را سنگین‌تر کرده است؛ مسئولیتی برای شنیدن صدای جوانان، کاهش دغدغه‌های آنان، تقویت بنیان خانواده، گسترش فرصت‌های اشتغال و فراهم کردن شرایطی که هر جوان ایرانی بتواند با امید، عزت و اعتماد، آینده خود و آینده ایران را بسازد.
به باور من، ماندگارترین میراث رهبر شهید برای حوزه جوانان، همین اعتماد عمیق به نسل جوان است؛ اعتمادی که اگر در تصمیم‌گیری‌ها، سیاست‌گذاری‌ها و مدیریت کشور تداوم یابد، می‌تواند همچنان الهام‌بخش حرکت ایران به سوی آینده‌ای روشن، مقتدر و پیشرفته باشد.
امروز بیش از هر زمان دیگری احساس می‌کنم که امانت بزرگی بر دوش همه ماست؛ امانتِ حفظ امید در دل جوانان و ادامه مسیری که رهبر شهید با اعتمادی کم‌نظیر به نسل جوان ترسیم کردند. اگر بتوانیم این نگاه را در عمل، مبنای تصمیم‌ها و برنامه‌های خود قرار دهیم، بی‌تردید بهترین ادای دین به یاد و راه ایشان خواهد بود.