عبدالله ویسی
کارشناس فوتبال

تیم‌های آسیایی حاضر در جام جهانی شروعی قابل قبول داشتند و توانستند از حریفان نامدار خود نیز امتیاز بگیرند؛ بویژه استرالیا که روزی درخشان را مقابل ترکیه پشت سر گذاشت و با کسب سه امتیاز، با استفاده از ترکیب جوان خود، در رده‌بندی جهانی نیز از تیم‌هایی مانند ایران و کره جنوبی پیشی گرفت. همچنین درخشش دروازه‌بان این تیم، توماس پیچ، با ثبت یک رکورد قابل توجه همراه شد.
این نتایج برای تیم‌های آسیایی انگیزه و انرژی مضاعفی ایجاد کرده است، اما در عین حال مسئولیت ما را نیز سنگین‌تر می‌کند؛ چرا که باید بتوانیم هم‌سطح این تیم‌ها امتیاز کسب کنیم و دوباره به جایگاه شایسته خود بازگردیم.
البته از دیدگاه من، روشن است که مسیر دشواری را برای رسیدن به جام جهانی پشت سر گذاشته‌ایم، اما نباید درگیر گذشته بمانیم. اکنون زمان آن است که با تمام توان وارد میدان شویم و برای پیروزی بجنگیم؛ چرا‌که بازیکنان باتجربه‌ای در اختیار داریم که با اندکی تمرکز و هماهنگی می‌توانند نتایج مطلوبی رقم بزنند.
در سوی دیگر، نیوزیلند از نظر رده‌بندی در جایگاهی پایین‌تر از ما قرار گرفته و در خط حمله نیز گزینه‌های گلزنی محدودتری در اختیار دارد. در میان بازیکنان فعلی این تیم، تنها کوستا بارباروسس توانسته تعداد گل‌های ملی خود را دو رقمی کند و ۱۰ گل برای آل‌وایتس به ثمر رسانده است. بن وین، مهاجم پورت‌ویل نیز تنها یک گل تا رسیدن به مرز ۱۰ گل ملی فاصله دارد.
در غیاب رایان توماس، انتظار می‌رود مارکو استامنیک و جو بل، زوج اصلی خط میانی نیوزیلند را تشکیل دهند. در خط حمله نیز احتمالاً مثلث تهاجمی نیوزیلند از کوستا بارباروسس، متیو گاربِت و بن وین شکل خواهد گرفت؛ بازیکنانی که وظیفه دارند پشت سر کریس وود موقعیت‌سازی کرده و فشار بیشتری بر خط دفاعی ایران وارد کنند.
در خط دفاعی نیز پیش‌بینی می‌شود مکس کروکومب درون دروازه قرار بگیرد و چهار مدافع شامل تیم پین، مایکل باکسال، ناندو پیناکر و لیبراتو کاکاسه ترکیب اصلی را تشکیل دهند. این ساختار نشان می‌دهد نیوزیلند با ترکیبی متعادل، اما متکی بر قدرت فیزیکی و تجربه کریس وود، وارد دیدار با ایران خواهد شد.
امید می‌رود تیم ما از قافله تیم‌های آسیایی عقب نماند و در همان بازی اول با کسب حداکثر امتیاز زمین را ترک کند تا کار به اما و اگرهای بازی پایانی برابر مصر نکشد. باید از همان ابتدا مسیر صعود را هموار کرد. پیش‌بینی می‌شود تیم ما بتواند برنده این میدان باشد.

نبرد کنترل و ضدحمله

عربستان    اروگوئه

سه‌شنبه 26 خرداد 
ساعت 1:30 بامداد
در دیدار حساس گروه H میان عربستان و اروگوئه، شاهد تقابل دو رویکرد متفاوت در فوتبال مدرن هستیم؛ از یک‌سو انضباط ساختاری و سازمان‌یافتگی تاکتیکی نماینده فوتبال آسیا  و از سوی دیگر کیفیت فردی، قدرت فیزیکی و تجربه بالای نماینده آمریکای جنوبی. عربستان با اتکا به ساختار دفاعی منسجم، پرس سازمان‌یافته در فاز ابتدایی بازی و گردش سریع و هدفمند توپ در فاز انتقال، می‌کوشد کنترل ریتم مسابقه را در اختیار بگیرد. نقطه اتکای این تیم، هماهنگی خطوط سه‌گانه و بهره‌گیری حساب‌شده از کناره‌ها برای ایجاد برتری عددی در نیم‌فضاها و خلق موقعیت‌های خطرناک است؛ رویکردی که در صورت دقت در پاس‌های آخر می‌تواند کارآمد باشد. در سوی مقابل، اروگوئه با هویت کلاسیک خود، متکی بر بازی فیزیکی، پرس شدید در میانه میدان و بهره‌گیری از مهاجمان زهردار، بویژه در ضربات ایستگاهی و حملات سریع، وارد میدان می‌شود. تجربه بالای بازیکنان این تیم در مدیریت لحظات حساس، یکی از عوامل تعیین‌کننده در مسابقات فشرده مرحله گروهی به شمار می‌رود. تعیین‌کننده‌ترین بخش مسابقه، نبرد در میانه میدان است؛ جایی که عربستان باید با حفظ مالکیت و گردش حساب‌شده توپ، فشار حریف را تعدیل کند، در حالی که اروگوئه با قطع خطوط پاس و انتقال سریع از دفاع به حمله به دنبال ضربه‌زدن در فضاهای پشت خط هافبک است.

خروس‌ها در برابر دیوار آفریقا

فرانسه    سنگال

سه‌شنبه 26 خرداد
ساعت 22:30

در جدال حساس گروه نهم میان فرانسه و سنگال، بیش از هر چیز شاهد تقابل دو مکتب متمایز فوتبال هستیم؛ از یک‌سو ساختار منسجم، عمق تاکتیکی و برتری کیفی بازیکنان خروس‌ها و از سوی دیگر سازمان دفاعی فشرده، توان بدنی بالا و انتقال‌های سریع و هدفمند نماینده آفریقا. فرانسه با اتکا به تنوع در رویکردهای هجومی، قابلیت اجرای چند الگوی متفاوت را در اختیار دارد؛ از مالکیت حساب‌شده در میانه میدان تا حملات عمقی مبتنی بر سرعت و خلاقیت وینگرها. ویژگی برجسته این تیم، انعطاف‌پذیری تاکتیکی و توانایی تغییر ریتم بازی در لحظه است. در سوی مقابل، سنگال با هویتی مبتنی بر انضباط دفاعی، دوندگی مستمر و پرس فشرده در مناطق میانی، تلاش می‌کند فضاهای بین خطوط را به حداقل برساند. این تیم در فاز انتقال، بویژه از طریق سرعت بازیکنان کناری، تهدیدی جدی برای ضدحملات محسوب می‌شود و در ضربات ایستگاهی نیز از قدرت اثرگذاری بالایی برخوردار است. تعیین‌کننده‌ترین بخش مسابقه، کنترل میانه میدان و کیفیت مدیریت فاز انتقال خواهد بود؛ جایی که فرانسه با تکیه بر مالکیت و تنوع در گردش توپ به دنبال شکستن ساختار فشرده حریف است و سنگال با تمرکز بر قطع خطوط پاس و بهره‌گیری از کوچک‌ترین اشتباهات، مسیر ضدحمله را هدف قرار می‌دهد.