در گفتوگوی رئیس شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی با «ایران» بررسی شد
نقشه راه دولت برای زیرساختهای ورزشی در پساجنگ
در جنگ تحمیلی سوم، دشمن آمریکایی – صهیونیستی نهتنها مناطق مسکونی و بیمارستانها را هدف قرار داد، بلکه از حمله به اماکن ورزشی نیز دریغ نکرد. از همان روزهای ابتدایی این جنگ تحمیلی، زمانی که سالن چندمنظوره لامرد در استان فارس هدف موشکهای این رژیم قرار گرفت و جمعی از دختران والیبالیست لامرد به شهادت رسیدند، عمق فاجعه برای جامعه ورزش کشور آشکار شد. این، تنها مورد حمله به زیرساختهای ورزشی نبود؛ مجموعه ورزشی بعثت تهران، مجموعه شهید پناهی و مجموعه ورزشی شهید اسماعیلی تهران نیز از حملات موشکی در امان نماندند. علاوه بر این، سالن فدراسیون والیبال، کمپ تیمهای ملی فدراسیون کشتی، سالنهای بسکتبال و هندبال، آکادمی ملی فوتبال، سالن ۸۰ خط تیراندازی، سالنهای جودو، تنیس روی میز، اسکواش و کاراته، همچنین زمینهای تنیس مجموعه انقلاب و استخر آزادی نیز دچار آسیب شدند. شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی کشور از سال گذشته برنامهریزی برای تکمیل پروژههای نیمهتمام را آغاز کرده و حتی با هدف تسریع در روند اجرا، زمینه حضور بخش خصوصی را نیز فراهم کرده بود تا بخشی از این مسئولیت را بر عهده بگیرد. اما خسارات ناشی از جنگ تحمیلی، بار مضاعفی بر دوش این شرکت گذاشته و اکنون، علاوه بر تکمیل پروژههای قبلی، ضرورت بازسازی اماکن آسیبدیده و ساخت مجدد سالن ۱۲ هزار نفری آزادی نیز به اولویتهای اصلی تبدیل شده است. به گفته محمدعلی ثابتقدم، رئیس شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی، روند فعالیتها متوقف نخواهد شد. او تأکید میکند که با وجود همه محدودیتها و چالشها، برنامهها با جدیت ادامه خواهد یافت. برای بررسی آخرین وضعیت اماکن ورزشی و میزان خسارات ناشی از حمله دشمن آمریکایی–صهیونیستی با رئیس شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی گفتوگو کردیم تا وضعیت موجود را مورد ارزیابی قرار دهیم، متن کامل این گفتوگو را در ادامه میخوانید.
مهری رنجبر
گروه ورزشی
پیش از آغاز جنگ تحمیلی، اولویت دولت برای توسعه اماکن ورزشی در سال ۱۴۰۵ چه بود و در دوره پسا جنگ چه تغییری کرد؟
پیش از وقوع جنگ تحمیلی، اولویت اصلی دولت در حوزه اماکن ورزشی بر اساس مصوبات موجود، تکمیل پروژههای نیمهتمامی بود که برخی از آنها حتی از یک یا دو دهه قبل آغاز شده و به دلایل مختلف ناتمام باقی مانده بودند. این رویکرد با هدف جلوگیری از هدررفت منابع، بهرهبرداری از ظرفیتهای معطلمانده و پاسخگویی به نیازهای انباشتهشده در دستور کار قرار داشت.
پس از جنگ تحمیلی، با توجه به خسارات و تخریبهایی که در زیرساختهای ورزشی به وجود آمد، بخشی از این اولویتها دچار تغییر شد. در شرایط جدید، علاوه بر ادامه سیاست تکمیل پروژههای نیمهتمام (مشروط به تأمین منابع مالی)، بازسازی و احداث فضاهای ورزشی ملی و ارزشمند که دچار آسیب شدهاند نیز در اولویت قرار گرفت. به عبارت دیگر، رویکرد دولت از تمرکز صرف بر تکمیل پروژههای گذشته، به سمت ترکیبی از «تکمیل، بازسازی و توسعه هدفمند» تغییر یافته است.
در این مسیر، سازمان برنامه و بودجه، وزارت ورزش و جوانان و سایر دستگاههای اجرایی مرتبط، موظفند با هماهنگی و همافزایی، اهداف مشترکی را تعریف کرده و آنها را در قالب بودجه سال آینده لحاظ کنند. برنامهریزی نهایی در این زمینه منوط به برگزاری جلسات تخصصی و تصمیمگیریهای مشترک با سازمان برنامه و بودجه خواهد بود.
چه میزان از پروژههای نیمهتمام پیش از جنگ تحمیلی به سرانجام رسیدند؟
از مجموع حدود ۱۳۰ پروژه نیمهتمام که کارفرمایی یا اجرای آنها بر عهده شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی کشور بوده است، تاکنون حدود ۱۷ تا ۱۸ پروژه به طور کامل به بهرهبرداری رسیدهاند. این عدد نشاندهنده پیشرفت قابلتوجهی است، هرچند هنوز بخش عمدهای از پروژهها نیازمند تکمیل هستند.
برای سالجاری نیز برنامهریزی مشخصی انجام شده است تا در صورت تأمین منابع مالی، روند تکمیل پروژهها با سرعت بیشتری ادامه یابد. بخشی از این منابع قرار است از محل اوراق خزانه اسلامی تأمین شود که البته تخصیص آن منوط به تصمیم و اقدام سازمان برنامه و بودجه است.
علاوه بر این، از ظرفیت درآمدهای حاصل از مالیات بر ارزش افزوده — که سهمی از آن به توسعه زیرساختهای ورزشی اختصاص دارد — نیز برای پیشبرد پروژهها استفاده خواهد شد. بر اساس برنامهریزی انجامشده، پیشبینی میشود در سالجاری حدود ۱۵ پروژه دیگر در مناطق مختلف کشور تکمیل شود و به بهرهبرداری برسد و برخی پروژههای دیگر نیز به مراحل نهایی نزدیک شوند.
برای تکمیل این پروژهها چه میزان اعتبار مورد نیاز است؟
در برنامهریزیهای انجامشده برای سال آینده، مجموع اعتباری در حدود ۴۵۰۰ میلیارد تومان برای تکمیل پروژههای نیمهتمام پیشبینی شده است که کلیات آن نیز مورد موافقت سازمان برنامه و بودجه قرار گرفته است. با این حال، تحقق این برنامه در گرو تخصیص عملی این منابع و ابلاغ رسمی آن است که هنوز بهطور کامل انجام نشده است.
از این میزان اعتبار، بخش قابلتوجهی — حدود ۲۴۰۰ تا ۲۵۰۰ میلیارد تومان — به تکمیل و بهسازی ورزشگاه ۱۰۰ هزار نفری آزادی اختصاص یافته است که بهعنوان یکی از مهمترین پروژههای ملی در اولویت قرار دارد. همچنین حدود ۱۸۰۰ میلیارد تومان دیگر برای تکمیل سایر پروژههای نیمهتمام در نظر گرفته شده است.
در مجموع، تأمین و تخصیص بهموقع این اعتبارات نقش تعیینکنندهای در سرعتبخشی به روند تکمیل پروژهها و تحقق اهداف دولت در حوزه توسعه زیرساختهای ورزشی خواهد داشت.
آیا برنامهای برای افزایش سرانه ورزشی در کشور دارید؟
در حال حاضر، چهارچوب اصلی فعالیتها در حوزه زیرساختهای ورزشی بر مبنای «سند آمایش سرزمینی» و پروژههایی است که از سالهای گذشته آغاز شدهاند. این پروژهها عموماً با هدف تکمیل طرحهای نیمهتمام تعریف شدهاند و لزوماً بر مبنای افزایش هدفمند سرانه ورزشی در مناطق مختلف طراحی نشدهاند.
بسیاری از این طرحها در دورههایی کلید خوردهاند که ممکن است در آن زمان، اهداف مشخصی برای افزایش سرانه ورزشی در نظر گرفته شده باشد، اما اکنون اولویت اصلی ما بهجای تعریف پروژههای جدید، تکمیل همان طرحهای نیمهتمام است. این رویکرد به دلیل محدودیت منابع و ضرورت جلوگیری از اتلاف سرمایههای قبلی اتخاذ شده است.
با این حال، با به بهرهبرداری رسیدن این پروژهها، سرانه ورزشی در سطح کل کشور بهطور طبیعی افزایش خواهد یافت. اما این افزایش لزوماً به معنای توزیع متوازن یا هدفمند سرانه در مناطق خاص نیست؛ به عبارت دیگر، تمرکز فعلی بر «افزایش کلی ظرفیتها» است، نه «بازتوزیع جغرافیایی هدفمند سرانهها.»
جنگ تحمیلی چه میزان چالش مالی برای شرکت ایجاد کرده است، بویژه با توجه به تخریب یا آسیبدیدگی اماکن ورزشی؟
جنگ تحمیلی بدون تردید فشارهای مالی قابلتوجهی بر شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی وارد کرده است. بخش عمدهای از این چالشها ناشی از آسیبهایی است که به برخی از زیرساختهای مهم ورزشی وارد شده است. یکی از شاخصترین موارد، سالن ۱۲ هزار نفری مجموعه ورزشی آزادی است که برآوردهای اولیه نشان میدهد برای بازسازی و بازگرداندن این مجموعه به شرایط مطلوب، با توجه به افزایش قیمتها، حدود ۹ هزار میلیارد تومان (۹ همت) اعتبار مورد نیاز است.
علاوه بر این، سایر اماکن ورزشی تحت پوشش شرکت نیز هرچند بهصورت جزئی دچار آسیب شدهاند، اما مجموع هزینههای مورد نیاز برای ترمیم و بازسازی آنها نیز رقمی در حدود ۲ تا ۳ هزار میلیارد تومان برآورد میشود. در سطحی کلانتر، وزارت ورزش و جوانان نیز برآوردی از مجموع خسارات ارائه داده که بر اساس آن، حدود ۱۶ هزار میلیارد تومان خسارت به زیرساختهای ورزشی کشور وارد شده است.
این ارقام نشاندهنده ابعاد گسترده چالش مالی ناشی از جنگ است که نیازمند برنامهریزی دقیق و تأمین منابع قابلتوجه خواهد بود.
آیا میتوان گفت جنگ تحمیلی چالش بزرگی برای مجموعه وزارت ورزش در حوزه زیرساختی ایجاد کرده است؟
بیتردید جنگ تحمیلی یکی از مهمترین و جدیترین چالشهایی بوده که شرکت با آن مواجه شده است. چنین شرایطی ذاتاً با تحمیل هزینههای سنگین، چه در حوزه عمرانی و چه در بخش هزینههای جاری، همراه است. این هزینهها نهتنها منابع مالی شرکت را تحت فشار قرار میدهد، بلکه روند اجرای پروژهها را نیز با کندی مواجه میکند.
از سوی دیگر، منابع مالی شرکت عمدتاً از محل درآمدهای ناشی از بهرهبرداری از اماکن (از جمله مستأجران) و نیز پروژههای سرمایهگذاری تأمین میشود. در شرایط پس از جنگ تحمیلی، این منابع نیز ممکن است با نوسانات و محدودیتهایی روبهرو شوند، که بهطور طبیعی بر سرعت پیشرفت پروژهها تأثیر میگذارد.
در چنین فضایی، اجرای پروژهها ناگزیر با احتیاط بیشتر، بررسیهای دقیقتر و روندی تدریجیتر پیش خواهد رفت. همچنین تعامل با پیمانکاران، سرمایهگذاران و سایر نهادهای ذیربط نیز پیچیدهتر و زمانبرتر میشود. بنابراین میتوان گفت که جنگ تحمیلی، علاوه بر تحمیل هزینههای مستقیم، بهطور غیرمستقیم نیز بر کارآمدی و سرعت پیشبرد برنامهها اثرگذار بوده است.
با توجه به بازدید اعضای فراکسیون ورزش از مجموعه ورزشی آزادی، تا چه حد به تأمین بودجه ۲۰ همتی برای بازسازی این مجموعه امیدوار شدهاید؟
ابتدا باید مشخص شود که رقم ۲۰ همت دقیقاً به کدام بخشها اختصاص دارد، چراکه برآوردهای مالی در حوزه بازسازی و توسعه مجموعه ورزشی آزادی بهصورت تفکیکی انجام شده است. بر اساس محاسباتی که در سال ۱۴۰۴ صورت گرفت، برای پیشبرد پروژههای مرتبط با این مجموعه در سالجاری، رقمی حدود ۴۵۰۰ میلیارد تومان پیشبینی شده بود.
از این میزان، بخشی ( حدود هزار و اندی میلیارد تومان) به پروژههایی اختصاص داشت که توسط قرارگاه در دست اجرا بود و مابقی نیز برای تکمیل پروژهها، بهرهبرداری و ارتقای زیرساختها به سطح استانداردهای کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) در نظر گرفته شده بود. علاوه بر این، حدود ۲۵۰۰ میلیارد تومان نیز مربوط به تعهدات و پروژههایی بود که از سالهای گذشته به سالجاری منتقل شدهاند.
بنابراین، ارقام مطرحشده بسته به دامنه پروژهها (اعم از بازسازی، نوسازی، توسعه و ایجاد زیرساختهای جدید) متغیر است و باید در یک چهارچوب جامع مورد بررسی قرار گیرد.
با این شرایط، آیا میتوان گفت که نیاز به اعتبار بیشتری وجود دارد؟
واقعیت این است که نیاز مالی پروژهها فراتر از برآوردهای اولیه است. در طرحهای توسعهای مجموعه آزادی، صرفاً بازسازی ورزشگاهها مدنظر نیست، بلکه ایجاد و تکمیل زیرساختهای جانبی نیز در دستور کار قرار دارد. از جمله این موارد میتوان به احداث ساختمانهای اداری، کمپهای تمرینی و استقرار فدراسیونهای مختلف ورزشی در این مجموعه اشاره کرد که همگی مراحل جانمایی و طراحی را طی کردهاند و اکنون در مرحله تأمین اعتبار قرار دارند.
با توجه به فرسودگی زیرساختهای موجود (که در برخی موارد به چند دهه قبل بازمیگردد) و همچنین افزایش هزینههای ساختوساز، برآوردهای جدید نشان میدهد مجموع اعتبارات مورد نیاز میتواند به بیش از ۲۰ هزار میلیارد تومان (بیش از ۲۰ همت) برسد. این رقم حتی بدون در نظر گرفتن برخی خسارات جدید نیز قابل توجه است؛ برای مثال، تخریب سالن ۱۲ هزار نفری آزادی بهتنهایی نیازمند چند هزار میلیارد تومان اعتبار برای بازسازی است. به نظر میرسد رقم ۲۰ همت که پیشتر مطرح شده، مربوط به برآوردهای سال گذشته بوده و با شرایط فعلی، احتمال افزایش آن وجود دارد.
آیا بازدید فراکسیون ورزش مجلس باعث افزایش امیدواری شما برای تخصیص این بودجه شده است؟
بدون تردید، بازدیدها و حمایتهای نمایندگان مجلس میتواند در جلب توجه و تسریع روند تصمیمگیریها مؤثر باشد، اما در نهایت، مرجع اصلی تخصیص اعتبارات، سازمان برنامه و بودجه است. این سازمان براساس منابع کلان کشور، اولویتبندیهای اقتصادی و سیاستهای کلان، درباره میزان و نحوه تخصیص بودجه تصمیمگیری میکند. از این رو، هرچند حمایتهای مربوط به قانونگذاری اهمیت دارد، اما تحقق عملی پروژهها منوط به تأمین و تخصیص منابع از سوی سازمان برنامه و بودجه است. ما نیز در این میان، منتظر تصمیمات نهایی این سازمان برای تأمین اعتبار مورد نیاز جهت توسعه زیرساختها و بازسازی اماکن آسیبدیده هستیم.
با توجه به شرایط اقتصادی کشور، آیا ممکن است اولویتهایی مانند معیشت مردم باعث به تعویق افتادن بازسازی یا ساخت اماکن ورزشی شود؟
بیتردید در شرایطی که کشور با محدودیتهای اقتصادی و فشارهای معیشتی مواجه است، اولویتبندی منابع مالی به یکی از مهمترین چالشهای سیاستگذاری تبدیل میشود. در چنین فضایی، طبیعی است که بخشهایی مانند رفاه و معیشت عمومی در اولویت بالاتری قرار گیرند.
رویکرد ما این است که با بهرهگیری از حداقل منابع، حداکثر کارایی و بهرهبرداری را از زیرساختهای موجود و در حال توسعه ایجاد کنیم. به عبارت دیگر، تلاش میشود پروژهها بهگونهای طراحی و اجرا شوند که بیشترین بازدهی را با کمترین هزینه ممکن داشته باشند.
باید پذیرفت که تأمین منابع مالی نقش تعیینکنندهای در پیشبرد این پروژهها دارد و این امر مستقیماً به تصمیمات و توان مالی سازمان برنامه و بودجه وابسته است.
اولویت بازسازی با ورزشگاههای کوچک در مناطق کمتر برخوردار است یا با ورزشگاههای بزرگ؟
در شرایط فعلی، معیار اصلی اولویتبندی پروژهها نه اندازه یا موقعیت جغرافیایی ورزشگاهها، بلکه میزان پیشرفت و وضعیت اجرایی آنهاست. به بیان روشنتر، تمرکز اصلی بر تکمیل پروژههای نیمهتمامی است که از گذشته آغاز شده و به دلایل مختلف متوقف یا کند شدهاند.
این رویکرد به این دلیل اتخاذ شده که سرمایهگذاریهای قبلی به نتیجه برسد و زیرساختهایی که بخش قابلتوجهی از منابع را جذب کردهاند، هرچه سریعتر به بهرهبرداری برسند. بنابراین، چه این پروژهها در شهرهای کوچک باشند و چه در کلانشهرها، در صورتی که نیمهتمام باشند، در اولویت قرار میگیرند. در نتیجه، اولویتبندی بیشتر «پروژهمحور» است تا «مکانمحور» یا «مقیاسمحور.»
هیأت مدیره شرکت تجهیز و توسعه چه اولویتهایی را به تصویب رسانده است؟
هیأتمدیره شرکت در قالب جلسات مستمر و کارشناسی، مجموعهای از اولویتها را در دو حوزه اصلی «عمرانی» و «جاری» تعریف و تصویب کرده است. در بخش عمرانی، تمرکز بر تأمین منابع مالی برای تکمیل پروژههای نیمهتمام، بازسازی زیرساختهای آسیبدیده و ارتقای استانداردهای فنی اماکن ورزشی است.
در کنار این موارد، مسائل حقوقی مرتبط با قراردادها، تعهدات گذشته و نحوه تعامل با پیمانکاران و سرمایهگذاران نیز بهعنوان یکی از محورهای مهم در دستور کار قرار دارد. همچنین شرایط خاص ناشی از جنگ و پیامدهای آن - اعم از افزایش هزینهها، محدودیت منابع و ضرورت مدیریت ریسک - در تصمیمگیریها لحاظ شده است.
هدف کلی این است که با در نظر گرفتن همه این عوامل، مسیر اجرای پروژهها بهگونهای مدیریت شود که با حفظ کیفیت، از اتلاف منابع جلوگیری شده و پروژهها بهتدریج به سرانجام برسند.
آیا بستر لازم برای حضور بخش خصوصی در بازسازی و ساخت اماکن ورزشی تخریبشده فراهم شده است؟
در این زمینه اقدامات مهمی از پیش انجام شده است. در واقع، حتی پیش از وقوع جنگ نیز برنامهریزیهایی برای جذب و مشارکت بخش خصوصی در توسعه زیرساختهای ورزشی صورت گرفته بود. یکی از مهمترین این اقدامات، تدوین بستههای سرمایهگذاری بود که با هدف معرفی فرصتهای مشارکت به سرمایهگذاران بخش خصوصی طراحی شد.
این بستهها شامل پروژهها و طرحهایی است که قابلیت اجرا با استفاده از منابع و ظرفیتهای بخش خصوصی را دارند. هدف از این رویکرد، کاهش اتکا به منابع دولتی، تسریع در اجرای پروژهها و بهرهگیری از توان مدیریتی و مالی سرمایهگذاران غیردولتی است. با توجه به شرایط فعلی و افزایش نیاز به بازسازی، این بستر میتواند نقش مهمتری نیز ایفا کند.
آیا این برنامهها در قالب طرحهایی مانند مولدسازی تعریف شدهاند؟
بخشی از این اقدامات در چهارچوب سیاستهای کلان اقتصادی مانند مولدسازی داراییها قابل تبیین است، اما بهطور مشخص، تمرکز اصلی بر طراحی و ارائه «بستههای سرمایهگذاری» بوده است. این بستهها در قالب یک رویداد و نمایشگاه تخصصی نیز در اواخر مهرماه در مجموعههایی مانند آزادی، شیرودی، کشوری و سایر مجموعههای ورزشی معرفی شدند.
در این فرآیند، بخش قابلتوجهی از مطالعات کارشناسی انجام شده است تا پروژهها از نظر فنی، اقتصادی و حقوقی به مرحلهای برسند که قابلیت ارائه رسمی به سرمایهگذاران را داشته باشند. این شامل طی مراحل کارشناسی رسمی، اخذ مجوزهای قانونی لازم و آمادهسازی زیرساختهای حقوقی برای واگذاری یا مشارکت است.
در ادامه این مسیر، برای توسعه رشتههای مختلف ورزشی و بهرهبرداری بهینه از ظرفیتهای موجود، برگزاری مناقصهها و مزایدهها در دستور کار قرار گرفته است تا سرمایهگذاران بخش خصوصی بتوانند بهصورت شفاف و رقابتی وارد این پروژهها شوند. این روند، در صورت تداوم و حمایت، میتواند به یکی از مسیرهای اصلی تأمین مالی و توسعه زیرساختهای ورزشی کشور تبدیل شود.
بــــرش
اعتبار مورد نیاز بازسازی سالن 12 هزار نفری 9 همت پیشبینی شده است
بازطراحی تاریخمند و روزآمد یک ورزشگاه خاطرهساز
هدف قرار گرفتن مستقیم سالن ۱۲ هزار نفری آزادی با موشک، اوج خباثت دشمن متجاوز را به نمایش گذاشت؛ رخدادی تلخ که گویی در یک لحظه، خاطرات تلخ و شیرین ورزش ایران را زیر خروارها خاک مدفون کرد. حالا اما قرار است آن ورزشگاه خاطرهساز از نو ساخته شود؛ آنگونه که نمادی از ایستادگی و سرافرازی ملت ایران باشد. آنچنان که عناصری از گذشته پرافتخارش را به نمایش بگذارد و در عین حال با استانداردهای روز دنیا منطبق باشد. پروژهای که محمدعلی ثابتقدم، رئیس شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی، اعتبار مورد نیاز برای اجرای آن را بر اساس برآوردهای اولیه حدود ۹ هزار میلیارد تومان (۹ همت) اعلام کرد و درباره روند پیش روی این پروژه به «ایران» گفت: «در حال حاضر، اقدامات اولیه از جمله طراحی مفهومی و مطالعات مقدماتی پروژه آغاز شده است تا برآوردهای نسبی از ابعاد فنی و مالی طرح به دست آید. این مرحله به تصمیمگیران کمک میکند تصویر دقیقتری از هزینهها، زمانبندی و الزامات اجرایی داشته باشند.»
وی در عین حال با یادآوری اینکه ورود به فاز اجرایی پروژه عمرانی در چنین مقیاس بزرگی نیازمند تأمین منابع مالی پایدار و قابل اتکاست در پاسخ به این سؤال که «آیا سالن ۱۲ هزار نفری با طراحی جدید و بر اساس معماری ایرانی ساخته میشود یا با همان نقشه قدیمی دوباره ساخته میشود»، توضیح داد: «رویکرد اصلی در طراحی این سالن، انطباق با نیازهای روز و رعایت استانداردهای بینالمللی در حوزه فضاهای ورزشی است. به همین دلیل، طراحی جدید بر پایه معیارهای بهروز جهانی در زمینه ایمنی، کاربری، دسترسی، امکانات رفاهی و الزامات فنی انجام خواهد شد.»
ثابتقدم با تأکید بر اینکه «روزآمد شدن به معنای نادیده گرفتن ویژگیهای مثبت طراحی قبلی نیست و در صورتی که برخی عناصر معماری گذشته از کیفیت و کارایی مناسبی برخوردار باشند، میتوان آنها را حفظ یا با رویکردی نوین بازآفرینی کرد. زیرا امکان بهرهگیری از مؤلفههای معماری ایرانی نیز در قالبی مدرن و هماهنگ با استانداردهای جهانی وجود دارد»، تصریح کرد: «با توجه به شرایط موجود، به نظر میرسد نتیجه نهایی پروژه، ساخت سالنی خواهد بود که اگرچه ممکن است در برخی وجوه از طرح قبلی الهام بگیرد، اما در مجموع با رویکردی نوین و متناسب با استانداردهای روز دنیا توسعه خواهد یافت.»
ثابتقدم افزود: «طراحیهای جدید معمولاً بر اساس نیازهای فعلی و آینده ورزش کشور، نوع رویدادهایی که قرار است در آن برگزار شود و نیز الزامات بینالمللی انجام میشود. از این رو، حتی اگر برخی ویژگیهای طرح قبلی حفظ شود، تغییرات لازم برای ارتقای کیفیت، افزایش ظرفیت کاربری و بهبود زیرساختها در آن اعمال خواهد شد تا در نهایت، سالنی مدرن، کارآمد و قابل رقابت در سطح بینالمللی ایجاد شود.»
