در حافظه موقت ذخیره شد...
نهضت بطرس البستانی
تأثیر بطرس البستانی و دیگرانی که اشتیاق مشابهی برای پیوند دادن میراث فرهنگی عربی با اندیشههای سیاسی و علمی معاصر داشتند، جوی فکری در میان تعداد فزایندهای ازعربهای تحصیلکرده که در بیروت گرد آمده بودند، ایجاد کرد. در دهههای ۱۸۶۰ و ۱۸۷۰، باشگاههای ادبی و انجمنهای علمی در این شهر فعال شدند و به مراکزی برای بحث و گفتوگو پیرامون موضوعات سیاسی و ادبی بدل گشتند. تأکید بر زبان عربی که در قلب نهضت قرار داشت، بهطور طبیعی موجب افزایش آگاهی از هویت فرهنگی جامعه عربی شد. این روند بویژه در میان عربهای مسیحی که اصلیترین بهرهبرداران از مأموریتهای آموزشی خارجی بودند به وضوح مشاهده میشد. به دلیل مسیحی بودنشان، اعضای این جامعه، ایدهها و نهادهای نوین اروپایی را تهدیدی برای بنیادهای تمدن خود نمیدانستند؛ آنها نیازی به تمرینات فکری پیچیدهای برای توجیه تغییر و پذیرش مفاهیم غربی در سازماندهی سیاسی و اجتماعی نداشتند. موفقیت اروپا برای آنان تأییدی بر ایمان و پیشرفت مسیحیان محلی بود و در عین حال، برای بخشهای مهمی از این جامعه، حمایت و مداخله اروپا فرصتی وسوسهانگیز برای فرار از وضعیت اقلیت تحت سلطه عثمانی فراهم میکرد. در این میان، روابط میان فرانسه و مسیحیان مارونی لبنان، بویژه نزدیک و مستحکم بود.
