دیروز، تالار وحدت تهران میزبان جمع زیادی از شخصیت‌های سیاسی، فرهنگی و مدیران ارشد کشور بود تا چهلمین روز شهادت علی لاریجانی، از چهره‌های شاخص نظام جمهوری اسلامی ایران را گرامی بدارند. در حاشیه این مراسم، تعدادی از یاران و همکاران نزدیک لاریجانی در گفت‌وگوهای اختصاصی با «ایران»، به بیان خاطرات و ویژگی‌های اخلاقی و مدیریتی او پرداختند.
 
نوری قزلجه: 
لاریجانی از شخصیت‌های بی‌نظیر تاریخ معاصر بود
غلامرضا نوری قزلجه، وزیر جهاد کشاورزی و نماینده سابق مجلس از جمله شخصیت‌های حاضر در این مراسم بود که در گفت‌وگو با خبرنگار «ایران» اظهار کرد: «شهید لاریجانی  یکی از شخصیت‌های بسیار بزرگ و برجسته تاریخ معاصر کشورمان بودند. شخصیتی که نبوغ و توانمندی‌های ویژه‌ای داشت و معمولاً در تاریخ ملت‌ها، چنین افراد بزرگی به ندرت تکرار می‌شوند.» وی افزود: «متأسفانه، کشور نتوانست به‌طور کامل از وجود چنین شخصیت‌های بی‌نظیری که دارای ذهنی توسعه‌گرایانه، هوش فراوان، خلاقیت‌های شگرف و توانمندی‌های سیاسی منحصر به فرد بودند، بهره‌برداری کند. این عدم بهره‌گیری از پتانسیل‌های ایشان، قطعاً یک خسارت بزرگ برای کشور محسوب می‌شود.»
نوری گفت: «امیدواریم که راه ایشان همواره پر از رهرو باشد و افرادی که به دنبال توسعه و پیشرفت این کشور هستند، از مسیر ایشان الهام بگیرند. از ایشان باید به‌عنوان یک الگوی بزرگ یاد کرد و خاطرات و آثار ایشان را در ذهن‌ها زنده نگه داشت تا در این مسیر، نسل‌های آینده بتوانند از آموزه‌های ایشان بهره‌برداری کنند.»
 
علی باقری کنی: 
لاریجانی به‌معنای واقعی کلمه یک انسان متدین بود
علی باقری کنی، معاون بین‌الملل شورای عالی امنیت ملی که با حکم شهید لاریجانی به این مقام منصوب شده بود، در گفت‌وگویی اظهار کرد: «علی لاریجانی به‌معنای واقعی کلمه یک انسان متدین بود. به‌ویژه در مقطع اخیر حیات ایشان که همراه‌شان بودم، به‌عینه نشانه‌های روشنی از پایبندی به مبانی انقلاب اسلامی و باور عمیق به آن دیده می‌شد؛ و اینکه تلاش می‌کرد در مسیری که پیش رو دارد، این مبانی را به‌صورت عینی جلوه دهد.»
وی افزود: «یادم هست در اواسط جنگ ۱۲ روزه، جمله‌ای گفت که برای من بسیار درس‌آموز بود. او گفت: اینها فکر می‌کنند با یک تهاجم نظامی می‌توانند کاری را پیش ببرند؛ ما فرزندان این انقلابیم و برای آن، جان‌مان را هم حاضریم بدهیم. حتی تأکید می‌کرد که حاضر است سلاح به دست بگیرد و از کیان نظام، انقلاب و کشور دفاع کند. این روحیه، بسیار ارزشمند بود و در عرصه‌های دیگر هم خود را نشان می‌داد.» باقری کنی با اشاره به روحیه مدیریتی لاریجانی تصریح کرد: «ایشان یک مدیر مؤلف بود؛ یعنی در هر عرصه‌ای که وارد می‌شد، سعی می‌کرد چهارچوب‌ها و سازوکارهای جدید مدیریتی را طراحی و اجرا کند تا مجموعه را به نتیجه برساند. در همین مقطع اخیر، یعنی حدود ۲۰۰ روزی که مسئولیت شورای عالی امنیت ملی را برعهده داشت، هرجا با مانع یا مشکلی روبه‌رو می‌شد، با فکر و تدبیرش راهگشایی می‌کرد. هیچ‌وقت در ایشان نه ناامیدی دیدم، نه یأس و نه احساس بن‌بست. حتی جاهایی که برخی دچار سستی می‌شدند، او با صلابت به‌دنبال راه‌حل بود و معمولاً هم آن را پیدا می‌کرد.»
 
صفار هرندی: 
خاصیت گره‌گشایی، ویژگی برجسته لاریجانی بود
«محمدحسین صفار هرندی» در گفت‌وگو با «ایران»، لاریجانی را مردی دوست‌داشتنی توصیف کرد و گفت: «علی لاریجانی مردی دوست‌داشتنی بود؛ از این جهت که هرکس به نوعی می‌توانست با او ارتباط بگیرد. اگر کسی دوستدار علم بود، او را می‌پسندید؛ اگر طرفدار عقلانیت بود، لاریجانی برایش چهره‌ای قابل قبول بود. اهل فرهنگ و هنر هم در او یک حامی و هدایت‌کننده می‌دیدند. حتی برای کسانی که اهل طنز بودند، او حرفی برای گفتن داشت. و در نهایت، برای کسانی که به دنبال یک سیاستمدار متدین بودند، لاریجانی از همان جنس به‌شمار می‌آمد.»
وی با اشاره به همکاری در مجمع تشخیص مصلحت نظام افزود: «در دوره‌ای که با ایشان در مجمع تشخیص مصلحت نظام همکار بودم، به‌ویژه در جلسات مختلف و به‌خصوص در هیأت عالی نظارت، یک ویژگی برجسته در ایشان دیده می‌شد: خاصیت گره‌گشایی. هرجا بحثی به سمت بن‌بست می‌رفت، مداخله ایشان می‌توانست مسیر را باز کند و بن‌بست را بشکند. این خصوصیت را در دیگر مسئولیت‌هایش نیز با خود داشت.» صفار هرندی تصریح کرد: «در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز میراثی از ایشان به جا مانده است. با اینکه دوره مسئولیت وی کوتاه بود، اما از همکاران می‌شنیدیم که بسیاری از اتفاقات مثبت همان دوره یک‌ساله یا اندکی بیشتر رقم خورده است. همچنین در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران نیز منشأ اقدامات و خیرات گسترده‌تری بود. در مجموع، خداوند ایشان را رحمت کند. امیدوارم مسیری که او پیمود، بتواند الهام‌بخش و راهنمای کسانی باشد که به او علاقه داشتند و قصد دارند راهش را ادامه دهند.»
 
محمدعلی ابطحی: 
لاریجانی از مرزهای تعادل مراقبت می کرد
«محمدعلی ابطحی» دیگر چهره حاضر در این مراسم، در گفت‌وگو با «ایران» با تأکید بر برجسته‌ترین دوره زندگی سیاسی لاریجانی عنوان کرد: «من بهترین بخش زندگی سیاسی علی لاریجانی را در دهه پایانی عمرشان می‌بینم؛ دوره‌ای که البته با انتقادهای زیادی هم همراه بود، به‌دلیل همان تفکر متفاوت و مترقی که در ذات ایشان وجود داشت و در این سال‌ها بیشتر بروز پیدا کرده بود.»
ابطحی افزود: «ایشان گاهی وقتی به یک نتیجه مشخص می‌رسید، این شجاعت را داشت که تصمیماتی کاملاً متفاوت با گذشته خود بگیرد. این ویژگی، در فضای سیاست ایران، کمتر دیده می‌شود. آقای لاریجانی در این دهه پایانی عمرشان به نوعی سمبل تدبیر و عقلانیت شده بود؛ چیزی که به‌خصوص در شرایط جنگ، به‌شدت به آن نیاز داریم.» وی ادامه داد: «واقعیت این است که در چنین شرایطی، اگر سرنوشت کشور در اختیار جریان‌های صرفاً احساسی قرار بگیرد، ممکن است با آسیب‌های جدی مواجه شویم. تجربه‌هایی مانند جنگ ایران و عراق نشان داده که در برخی مقاطع، امکان بهره‌گیری از فرصت‌ها و تقویت موقعیت کشور وجود داشته، اما این امر نیازمند نگاه دقیق، مدبرانه و دور از هیجان بوده است.» ابطحی تصریح کرد: «لاریجانی از جمله افرادی بود که می‌توانست از این مرزها و تعادل‌ها مراقبت کند. به‌واسطه ارتباط مؤثری که با ساختار حاکمیت داشت، این توان را داشت که میان بخش‌های مختلف هماهنگی ایجاد و نگاه مدبرانه خود را به سایر حوزه‌ها نیز منتقل کند.»