جنگنده اف-5، دقیقاً همان جتی که برای نمایش میگ‌های روسی در فیلم خیالی «تاپ‌گان» استفاده شده بود تا ناکامی روس‌ها در ضربه زدن به آمریکا را به تصویر بکشد، این بار و البته در واقعیت، از پدافند هوایی چندلایه ایالات متحده عبور و با موفقیت به کمپ آمریکایی «بوهرینگ» در کویت حمله کرد.
طبق گزارش ان‌بی‌سی نیوز به نقل از مقامات مطلع آمریکایی، در روزهای ابتدایی جنگ تجاوزکارانه ایالات متحده و رژیم صهیونیستی علیه ایران، یک جنگنده اف-۵ ایرانی، پایگاه آمریکایی «کمپ بوهرینگ» مجهز به سامانه‌های راداری و پدافندی در کویت را بمباران کرد.
مقامات متعدد آمریکایی، دستیاران کنگره و افرادی که با ارزیابی‌های طبقه‌بندی‌ شده خسارت آشنا هستند، به ان‌بی‌سی گفته‌اند که حملات ایران در طول جنگ اخیر، بیش از 100 هدف را در 11 پایگاه ایالات متحده در حداقل هفت کشور غرب آسیا، مورد اصابت قرار داده است.
اما اهمیت راهبردی این حملات زمانی عمیق‌تر شد که ان‌بی‌سی نیوز تأیید کرد یک فروند جنگنده اف-۵ ایرانی، با موفقیت «کمپ بوهرینگ» آمریکا در کویت را بمباران کرده است. ان‌بی‌سی اذعان کرده که جنگنده ایرانی با وجود استقرار سامانه‌های پدافندی پاتریوت، سامانه‌های رهگیر کوتاه‌برد، پوشش راداری پیشرفته و شبکه‌های نظارتی منطقه‌ای مستمر، از لایه‌های دفاع هوایی آمریکا نفوذ کرده است.
این حمله همچنین به طور مستقیم و واضح، ادعای مکرر دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا را که گفته بود نیروی هوایی ایران «کاملاً نابود شده»، زیر سؤال می‌برد. به زعم ناظران خارجی، شواهد عملیاتی نشان می‌دهد تهران به اندازه کافی توان رزمی هوایی قابل بقا را حفظ کرده است تا تأسیسات مستحکم آمریکایی را در منطقه نبرد خلیج فارس هدف قرار دهد.
این حمله همچنین یکی از نادرترین تحولات نظامی در جنگ‌های مدرن آمریکا محسوب می‌شود. به گفته دو مقام آمریکایی به ان‌بی‌سی، این نفوذ نادر، برای اولین بار در سال‌های اخیر بود که یک هواپیمای سرنشین‌دار به یک پایگاه نظامی آمریکا حمله می‌کند.
کمپ بوهرینگ در کویت نقشی محوری در معماری لجستیک نظامی آمریکا در منطقه ایفا می‌کند و نزدیکی این پایگاه به پایگاه عریفجان و دسترسی‌اش به بندر شعیبه، آن را به یک شریان لجستیکی حیاتی تبدیل کرده است، به این معنی که حملات موفق به آنجا، اثراتی فراتر از خسارات محلی زیرساختی ایجاد می‌کند.
به گفته مقامات آمریکایی که در ان‌بی‌سی و دیگر رسانه‌ها بازتاب داشته، اف-۵ ایرانی در ارتفاع پایین پرواز کرده و به پایگاه بوهرینگ نزدیک شده و این پایگاه را با بمب‌های معمولی مورد حمله قرار داده است.
با توجه به همین موضوع، یعنی پرواز جنگنده در ارتفاع پایین که ذهن ایرانیان را به سمت عملیات غرورآفرین «حمله به اچ3» برده، به‌ نظر می‌رسد خلبان اف-5 تایگر ایرانی از یکی از پایگاه‌های جنوبی به پرواز درآمده، برای کوتاه شدن مسیر، خلیج فارس را انتخاب کرده و برای در امان ماندن از شناسایی توسط رادارهای دشمن، در فاصله حداکثر 100 متری سطح دریا پرواز کرده است.
با نزدیک شدن به هدف، خلبان احتمالاً ارتفاع و زاویه پرواز را تنظیم کرده، اهداف اصلی از جمله انبارهای مهمات، آشیانه‌ها و تأسیسات لجستیکی را شناسایی کرده و بمب‌ها را به‌صورت دستی رها کرده است. دقت اصابت، با وجود استفاده از بمب‌های معمولی، نشان می‌دهد که محاسبه سرعت، جهت باد و زمان رهاسازی با مهارت بالایی از سوی خلبان انجام شده است.
البته حجم خسارات وارد شده به  پایگاه آمریکایی آنگونه که رسانه آمریکایی روایت کرده، این گمانه را تقویت می‌کند که احتمالاً بیش از یک جنگنده ایرانی در این عملیات مشارکت داشته است. 
ان‌بی‌سی تأیید نکرده که آیا جنگنده ایرانی پس از انجام حمله رهیگری شده یا خیر، اما همین عدم پرداخت به سرنوشت اف-5، حاکی از آن است که جنگنده ایرانی با موفقیت از مأموریت برگشته است.
پی گیری های خبرنگار « ایران» هم حاکی از آن است که جنگنده ایرانی به سلامت بعد از انجام ماموریت به کشور بازگشته است.
 اما فارغ از این موضوع، موفقیت عملیاتی نفس بمباران پایگاه آمریکایی توسط یک جنگنده نسل قدیم ایرانی محل توجه است. آن هم در شرایطی که پایگاه‌های ایالات متحده در منطقه، از پدافند چندلایه برخوردارند.
حمله در روزهای ابتدایی جنگ انجام شده است. درست زمانی که بوهرینگ و دیگر پایگاه‌های آمریکا در منطقه زیر ضربات موشکی و پهپادی نیروهای مسلح ایران قرار داشته است. طبق گزارش مرکز امنیت ملی رژیم صهیونیستی، در طول جنگ 40 روزه، پایگاه‌ها و منافع آمریکا در کویت، با بیش از 265 موشک و 721 پهپاد مورد حمله قرار گرفته است. اوج این حملات، در روزی انجام شده که اف-5 تایگر ایرانی، اهداف مهمی را در بوهرینگ مورد اصابت قرار داده است؛ یعنی یک عملیات ترکیبی با پهپاد، موشکی و جنگده. به این صورت که حملات موشکی-پهپادی سامانه‌های شناسایی و پدافندی ایالات متحده از جمله پاتریوت، تاد و حتی جنگنده‌های فوق پیشرفته آمریکایی که در برخی موارد در نقش سامانه‌های دفاعی ظاهر می‌شوند را درگیر، تمرکز آنها را برهم زده‌اند و شکافی موقتی در سامانه یکپارچه دفاعی امریکا ایجاد کرده‌اند تا اف-5 بتواند از آن نفوذ کند.
از دیگر ابعاد این عملیات، باید به تأثیر آن در سقوط سه فروند جنگنده اف-15 آمریکایی در آسمان کویت اشاره کرد که در یازدهم اسفندماه 1404 رخ داد. روزنامه ایران کسب اطلاع کرده که پس از حمله موفق اف-5 به پایگاه بوهرینگ آمریکا در کویت، جنگنده‌ها و سامانه‌های پدافندی ایالات متحده مستقر در کویت که در حالت آماده‌باش برای مقابله با حملات احتمالی مشابه بوده‌اند، سه فروند اف-15 ایی استرایک ایگل را به اشتباه جنگنده‌های ایرانی تشخیص داده و اقدام به انهدام آنها کرده‌اند.
به همه این دلایل، تحلیلگران و ناظران خارجی، این عملیات هدفمند ایران، بخصوص استفاده از یک جنگنده قدیمی از نسل چهارم را یک درس نظامی می‌دانند.
سال‌هاست که نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران به دلیل تحریم و پیچیدگی‌های موجود در تهیه جنگنده‌های پیشرفته، از جنگنده‌های قدیمی‌تر مثل اف-4، اف-5 و اف-14 استفاده می‌کند. اما این محدودیت باعث نشده که طراحی‌های عملیاتی و ابتکارات جنگی نیز با محدودیت مواجه شود. اگر به این گزاره توجه داشته باشیم که دستیابی به پیروزی‌های تاکتیکی در زمان جنگ، لزوماً با مدرن بودن ناوگان هوایی سنجیده نمی‌شود و به‌کارگیری درست همان ابزار موجود هم می‌تواند منجر به نتیجه شود، حمله موفق اف-۵ به پایگاه آمریکایی نیز همین منطق را اثبات می‌کند. اینکه ایران توانست یک جنگنده قدیمی را از پدافند چندلایه آمریکا در منطقه عبور دهد، اهداف تعیین شده را منهدم کند و در نهایت همان جنگنده را با موفقیت از مأموریت بازگرداند.