شاید به این دلیل در تمام آثارم دغدغه وطن دیده میشود که من به ایران فکر نمیکنم، بلکه من ایرانم. تو ایرانی، او ایران است؛ در واقع ما همه مجموعهای هستیم که کشور در ما جریان دارد و جزئی از وجود ماست. واژه «دوست داشتن» برای توصیف نسبت با وطن کامل نیست، چراکه وطن در درون ماست و با ما تعریف میشود.
این سرزمین تنها مجموعهای از آب و خاک نیست، بلکه ریشه در فرهنگی دارد که اسطورهساز بوده و در بزنگاههای تاریخی، تصمیمات تعیینکنندهای گرفته است. تاریخ گذشته نیست، بلکه جریانی زنده و در حال حرکت است که بر ما تأثیر میگذارد و از ما تأثیر میپذیرد. حتی گفتوگوی امروز ما نیز میتواند بخشی از تاریخ آینده را شکل دهد.
گزیدهای از صحبتهای مسعود جعفری جوزانی
کارگردان سینما، در برنامه «هفت»/صبا
