در حافظه موقت ذخیره شد...
«ایران» سرنوشت مبهم رقابتهای لیگ برتر فوتبال در فصل جاری را بررسی میکند
معمای بدون راه حل قانونی
در میان ۱۶ باشگاه حاضر در لیگ، ۱۲ تیم مخالف برگزاری دوباره مسابقات هستند و فقط ۴ باشگاه خواهان تداوم لیگ به شکل متمرکزند. این شکاف آشکار، تصمیمگیری را به بنبست کشانده و همه چیز را در هالهای از ابهام فروبرده است. کنفدراسیون فوتبال آسیا ضربالاجلی تعیین کرده که بر اساس آن، فدراسیون ایران ناگزیر است اسامی نمایندگان خود را برای حضور در لیگهای آسیایی اعلام کند.
مشکل اما فراتر از یک انتخاب ساده است. تیمهای مدعی قهرمانی، هیچکدام تن به پذیرش رقیب نمیدهند و تکلیف تیمهای در آستانه سقوط نیز مبهم مانده است. در آییننامه لیگ برتر نیز هیچ تدبیری برای چنین شرایط پیشبینینشدهای اندیشیده نشده است؛ به همین دلیل،هر راهحلی با اعتراض یکی از باشگاهها روبهرو خواهد شد.
از دیدگاه کارشناسان، برنامهریزی مسابقات بازگشایی لیگ در شرایط فعلی با دو مانع ساختاری روبهروست: نخست اینکه فشردگی تقویم باقیمانده تا پایان فصل مجوزهای حرفهای AFC؛ دوم، همزمانی احتمالی با اردوهای تیم ملی در آستانه جام جهانی. در صورت برگزاری متمرکز، هر تیم باید به طور میانگین هر ۳ تا ۴ روز یک بار مسابقه دهد که نرخ مصدومیت را تا ۴۰٪ افزایش میدهد.
از دیدگاه فیزیولوژی ورزشی بازیکنان پس از یک وقفه طولانی بدون آمادهسازی تدریجی و مسابقات تدارکاتی کافی، به شدت در معرض آسیبهای رباط صلیبی و همسترینگ هستند. بازگشت ناگهانی به رقابت با شدت بالا بدون پنجره آمادهسازی حداقل ۴ تا ۶ هفتهای، استانداردهای علمی پزشکی ورزشی را نقض میکند.
از منظر حقوق مسابقات و آییننامه، ماده ۱۴ آییننامه لیگ برتر ایران فقط به مواردی چون انصراف، تخلف انضباطی یا بحرانهای طبیعی اشاره دارد، اما «وضعیت اضطرار ناشی از تعلیق نامحدود مسابقات به دلیل شرایط ویژه» را پیشبینی نکرده است. این خلأ حقوقی، فدراسیون را ناچار به تفسیر موضع یا اتخاذ تصمیم فوقآییننامهای میکند که احتمال اعتراض باشگاهها و ارجاع به دادگاه حکمیت ورزش (CAS) را افزایش میدهد.
در چنین شرایطی، بسیاری از کارشناسان و پیشکسوتان بر این باورند که آغاز دوباره لیگ، با توجه به نبود زیرساختهای لازم و محدودیت امکانات، اقدامی غیرمنطقی است.آنها تأکید میکنند که بهتر است فدراسیون به جای درگیری با حاشیههای بیپایان باشگاهی، با یک تصمیم شفاف، تکلیف نمایندگان آسیایی را مشخص کند و تمام توان خود را در اختیار تیم ملی بگذارد تا زمینه موفقیت ایران در جام جهانی فراهم آید.
