در حافظه موقت ذخیره شد...
چالشهای بیپایان برای تجربه متفاوت باشگاهها و سازمان لیگ
معمای لیگ برتر متمرکز!
بر اساس برنامه جدید، تمام دیدارهای باقیمانده بهصورت متمرکز در یک شهر برگزار خواهد شد. فشردگی مسابقات، ضرورتی دووجهی است؛ از سویی پنجره زمانی تا اعزام تیم ملی به جام جهانی رو به اتمام است و از سوی دیگر حفظ آمادگی بازیکنان ملیپوش، خط قرمز فدراسیون محسوب میشود. ممبینی، دبیرکل فدراسیون فوتبال، در این باره توضیح داد: «بازیکنان باید در شرایط مسابقه قرار بگیرند تا آمادگی مناسبی برای جامجهانی داشته باشند؛ همزمان باید مسابقات طوری به پایان برسد که فرصت ریکاوری برای تیم ملی باقی بماند.»
بر اساس پیشبینیها، تیمها هر سه روز یک بار به میدان خواهند رفت و احتمالاً رقابتها طی بازه ۲۵ تا ۲۸ روزه به پایان خواهد رسید تا مطابق برنامهریزی قبلی، لیگ برتر در تاریخ ۲۵ اردیبهشت مختومه اعلام شود. پیشتر، حیدر بهاروند، رئیس سازمان لیگ، هفته آخر فروردین را زمان احتمالی ازسرگیری اعلام کرده بود. همچنین اولویت مطلق با لیگ برتر است تا کوچکترین تداخلی با جام جهانی رخ ندهد، مسابقات دستههای پایینتر نیز به زمان دیگری موکول خواهد شد.
اما در میانه این فشردگی، ابهامی کلیدی قد علم کرده است: برگزاری متمرکز لیگ، نیازی پیچیده را پیش میکشد که مدیران باشگاههایی چون استقلال و پرسپولیس بارها به آن اشاره کردهاند و آن این که برگزاری همزمان هشت مسابقه، شهری با امکانات فوقالعاده میخواهد. از یک سو، ورزشگاههایی که بتوانند هشت دیدار را همزمان میزبانی کنند و از سوی دیگر، شانزده زمین تمرین مجزا برای آمادهسازی تیمها در فاصله سه روز میان دو بازی.
با این حساب، نام شهرهایی مانند کرمان، مشهد و تهران که به عنوان گزینههای احتمالی مطرح شدهاند، به نظر نمیرسد همگی توان تأمین همزمان این حجم از زیرساخت را داشته باشند. در نتیجه، بسیاری از نشانهها به بازگشت دوباره تهران به عنوان میزبان مسابقات متمرکز لیگ برتر اشاره دارند؛ شهری که بهرغم همه مشکلاتش هنوز تنها گزینه منطقی برای اجرای این سناریوی فشرده و همزمان به نظر میرسد.
اما همه چیز به این مسائل ختم نشد. در روزهای اخیر، موجی از انتقادات از سوی برخی باشگاههای حاضر در لیگ برتر به راه افتاده است. این باشگاهها معتقدند امکان برگزاری لیگ بهصورت متمرکز در استانهای کاندیدا وجود ندارد و زیرساختهای پیشنهادی پاسخگوی نیاز شانزده تیم نخواهد بود. با این حال، گلایه اصلی به جای دیگری نشانه میرود؛ سازمان لیگ، بدون در نظر گرفتن نظرات تمام باشگاهها، صرفاً به اخذ نظر دو باشگاه استقلال و پرسپولیس بسنده کرده است. این رویه، اعتراض بسیاری از مدیران تیمهای میانی و پایینجدولی را برانگیخته و اتهام «دوسویه بودن تصمیمها» را در محافل فوتبالی پررنگ ساخته است.
گفتنی است پنج بازی از هفته بیستوسوم پیش از تعطیلی انجام شده و سه بازی معوقه نیز در برنامه قبلی پیش از نوروز گنجانده شده بود. حالا سازمان لیگ در برابر یک چهارراه تاریخی قرار دارد: باید قالبی فشرده و متمرکز طراحی کند که هم عدالت ورزشی را میان تمام شانزده تیم رعایت کند، هم تیم ملی را برای بزرگترین رویداد فوتبالی جهان آماده بفرستد، هم معمای «یک شهر با شانزده زمین تمرین و هشت ورزشگاه همزمان» را حل کند و هم از اتهام نادیده گرفتن صدای باشگاههای غیرتهرانی عبور کند. در غیر این صورت، لیگ برتری که برای نجات از توقف متولد شده، ممکن است به بحرانی تازه دامن بزند.
