زهرا کشوری
دبیر گروه زیست‌بوم

«سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری  کشور را زدند.» تماس کوتاه تلفنی مشاور رئیس سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور حاوی خبری تلخ و غیرقابل‌باور بود. شنبه هشتم فروردین ماه،  تعدادی از  حافظان طبیعت ایران از بین ما رفتند. وقتی دشمن آمریکایی- صهیونیستی گفت که زیرساخت‌ها را می‌زند، کمتر کسی فکر می‌کرد سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور هم در  لیست حملات متجاوزانه آنها باشد. «محمد داس‌مه» به روزنامه ایران گفت که ۶ تن از  همکاران او در این حمله که به تخریب  ۵ یا ۶ ساختمان این سازمان زیرساختی منجر  شد، شهید شده‌اند.
در پی این تجاوز وحشیانه، سرهنگ «مجید ذکریایی» فرمانده یگان حفاظت سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور به همراه پنج نفر از همکاران خود؛ شهیدان «داود عمرانی»، «سیدسعید موسوی‌نژاد نائینی»، «مرتضی مقصودی»،« علی منتظری» و «اصغر مشکانی» جان باختند.
کامران پور مقدم سخنگوی سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور  در گفت وگو با «ایران» از شنبه تلخی می‌گوید که همکارانش مثل هر سال در تعطیلات نوروز در سازمان حاضر شده بودند تا اگر خبری از آتش‌سوزی جنگل‌ها  یا تصرف  آن به گوش رسید، جلوی آن را بگیرند. کارشناسان و یگان حفاظت منابع طبیعی و آبخیزداری نوروز امسال فقط نگران تخریب‌های فردی و آتش‌سوزی‌های ناشی از حضور مردم در طبیعت نبودند، بلکه آنها دل‌نگران جنگل‌های منحصربه‌فرد مانگرو یا حرا در ساحل خلیج فارس هم بودند که در میان بهت و تعجب همگان خودشان هدف حمله قرار گرفتند.
پورمقدم هم ناباورانه می‌گوید:« سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور یک سازمان تخصصی و فنی است و وظیفه آن حفاظت از عرصه‌های طبیعی جنگل‌ها و مراتع و احیای این عرصه‌هاست؛ عرصه‌هایی که زیرساخت یک طبیعت و توسعه پایدار آن 
هستند.»
به عقیده او،  هدف حمله دشمن آمریکایی- صهیونیستی به سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری ایجاد رعب و وحشت است که براساس آن زیرساخت‌های حیاتی کشور را هدف قرار داده‌اند.»
پورمقدم درباره آن روز تلخ می‌گوید:«آن روز تعدادی از همکاران‌مان که در قالب نیروهای آماده‌باش برای حفاظت از منابع طبیعی و عرصه های طبیعی در سازمان حضور داشتند را از دست دادیم.»
او ادامه می‌دهد:« تعطیلات نوروز بود و طبق روال هر سال یگان حفاظت ما، برنامه‌های مشخصی را با بسیج امکانات و آماده‌باش نیروها برای حفاظت از عرصه‌های جنگلی و مرتعی در دستور کار قرار داده بود.  نیروهای یگان حفاظت در این ایام طبق معمول هر سال گزارش‌های مردم درباره آتش‌سوزی‌های احتمالی یا تهدید عرصه‌های جنگلی را از مردم دریافت و رسیدگی
می‌کردند.»
او به شهادت فرمانده یگان حفاظت منابع طبیعی و آبخیزداری ، شهید مجید ذکریایی اشاره می‌کند و می‌گوید:«شهادت ایشان و دیگر همکاران تلخ است اما  از دست دادن این جان‌های عزیز خللی در عملکرد نیرو‌های یگان حفاظت به وجود نیاورد و بلافاصله با تدبیر فرماندهی فراجا و سازمان‌ منابع طبیعی، جانشین شهید ذکریایی مشخص و حکم آن زده شد.»
پورمقدم از نامه‌نگاری سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور به مجامع بین‌المللی از جمله سازمان ملل و یونسکو خبر می‌دهد و می‌گوید:«در این نامه به حمله متجاوزانه آمریکایی- صهیونیستی اعتراض کردیم و صراحتاً خواستار محکوم کردن آن از سوی این نهادها و پرداخت خسارات وارده، شدیم.»
او  پیامد حمله به منابع طبیعی و کارشناسان متخصص را محدود به ایران نمی‌داند و اعتقاد دارد که تأثیرات این حمله‌ها در آینده محیط زیست منطقه و جهان را تحت تأثیر قرار 
خواهد داد.
سخنگوی سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری ، تخریب جنگل و مراتع را طی این حمله‌های متجاوزانه باعث افزایش گازهای گلخانه‌ای و تغییر اقلیم می‌داند و می‌گوید:« در این حمله متجاوزانه ۸ نفر از همکاران ما مجروح و  شهید شدند. »
او می‌گوید:«همکارانی که ما از دست دادیم از کارشناسان و نیروهای حفاظتی بودند؛ نیروهایی که از رده‌های کارشناسی شروع کرده بودند و توانسته بودند تجربیات خیلی خوبی به دست بیاورند. »
او فقدان همکارانش را هم به لحاظ انسانی و هم به لحاظ کارشناسی غم‌انگیز و اندوه‌بار می‌خواند و می‌گوید:« سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری نه سیاسی بود و نه نظامی. آنها کارشناسانی بودند که برای زیست پایدار تلاش می‌کردند تا بتوانند طبیعت گرانبهای کشور و منطقه را به نسل‌های آینده انتقال بدهند. »

او چتر قانونی را روی سر درختان کشیده بود
محمد داس‌ مه، مشاور رئیس سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور درباره «سیدسعید موسوی‌نژاد نائینی» معاون حراست سازمان که در این حمله متجاوزانه به شهادت رسید، می‌گوید:«او شخصیت نجیب و مأخوذ به حیایی داشت. در کار کم‌گو و گزیده گو و بسیار دانا بود و  همیشه حقوقی صحبت می‌کرد.» موسوی نژاد پیش از این مسئول حقوقی اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان فارس
 بود.
داس‌ مه می‌گوید:« ایشان شخصیت بسیار مبارز و دور از قیل و قالی داشت.»
او به نقش  شهید موسوی‌نژاد در پیگیری پرونده ۴ هزار هکتاری کوه دراگ شیراز و باز پس‌گیری آن اشاره می‌کند  و می‌گوید:« آخرین مأموریت بازرسی او به شیراز بود.» این شهید در پرونده ۴۰۰ هکتاری در خرمشهر هم نقش داشت.
داس مه می‌گوید:« قرارداد این اراضی طبق ماده ۳ بود که فسخ شده بود اما فردی که اراضی را تصرف کرده بود حاضر به رفع تصرف نبود، بنابراین آقای موسوی نژاد برای رفع تصرف آن، شخصاً به خرمشهر رفت.»
او از نقش شهید موسوی‌نژاد در رفع تصرفات و تخریب‌ها در معادن بزرگ مثل دیلمان می‌گوید:« وقتی فعالان برای حفاظت از منطقه‌ای جنگلی یا مرتعی مراجعه می‌کردند می‌گفتم حتماً همه به آقای موسوی نژاد نامه بدهند، چون حراست سازمان پای کار بود. »
او به وجود یکی از معادن در منطقه تاریخی تکاب اشاره می‌کند و می‌گوید: «این معدن سال‌ها محل مناقشه بود، اما وقتی آقای موسوی‌نژاد به این موضوع ورود کرد، برای معدن‌کاوی کیفرخواست صادر شد.»
موسوی‌نژاد، در صدور کارت برای ضابطین، جنگلبانان، نیروهای حفاظتی که شرکتی بودند، فرماندهان یگان حفاظت منابع طبیعی و... نقش مؤثری داشت.
داس مه می‌گوید:« شهید موسوی‌نژاد برای آنها یک گردش کار تهیه کرد. چون اگر گزارش جنگلبانان و نیروهای حفاظتی شرکتی بدون کارت ضابطیت‌ باشد، ارزش قانونی
 ندارد.»
داس مه نگاه حقوقی شهید موسوی‌نژاد به منابع طبیعی را بسیار کارا توصیف می‌کند و می‌گوید:« سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری یک سازمان حاکمیتی است که در مقام صیانت رویکرد حفاظتی دارد. قانون و حقوق، ابزار و اهرم بازدارنده سازمان هستند و تمام مسائل به موارد حقوقی باز می‌گردد.»
داس مه می‌گوید:« شهید موسوی‌نژاد بسیار به مسائل حقوقی منابع طبیعی مسلط بود. در یکی از پرونده‌های بزرگ وقتی دید که در آن منطقه درخت «ارس»  وجود دارد گفت طبق ماده یک قانون حفاظت از منابع طبیعی گونه ارس ممنوع‌القطع  و ذخیره‌گاه جنگل محسوب می‌شود و باید حفظ شود. یعنی مسائل را به درستی درک می‌کرد. حیف شد که منابع طبیعی چنین فردی را از دست داد. »