رضا شاه منصوری
کارشناس حقوقی ورزش

وقتی فیفا چشم خود را روی رفتار رئیس‌جمهوری آمریکا می‌بندد، یعنی سیاست از فوتبال جدا نیست. امروز بحث مداخله سیاست در فوتبال به عینه دیده می‌شود و انکارکردن این موضوع هم نخ‌نما شده است. کاملاً بدیهی است که مداخله سیاست، جریان و تصمیم‌ها در فضای ورزشی، رقابتی و مسابقاتی را بویژه در فوتبال دستخوش اثر و تغییر قرار داده است. متأسفانه مصادیق این موضوع در این مدت را از اعطای جایزه من‌درآوردی صلح فیفا به رئیس‌جمهوری آمریکا، مسائل مربوط به تیم ملی بانوان، عدم صدور ویزا برای بسیاری از اعضای فدراسیون فوتبال و... دیدیم. آخرین مورد هم حرف ترامپ درباره تیم ملی فوتبال ایران است. هرچند خود وزیر ورزش ما نیز اعلام کرد با توجه‌ به شرایط حاکم خود فدراسیون و تیم ملی نیز تمایلی به حضور در جام جهانی ندارند. دلیل این حرف نیز به رفتارهای طرف مقابل بازمی‌گردد. توئیت اخیر رئیس‌جمهوری آمریکا نیز مهر تأییدی بود بر تصمیم خودسرانه دخالت‌دادن سیاست در فوتبال. در شرایطی که یکی از وظایف اصلی و ذاتی میزبان جام‌جهانی که فیفا را متقاعد می‌کند تا آن کشور را برای میزبانی نامزد کند، تضمین امنیت برگزاری مسابقات و تضمین امنیت جانی و موقعیتی بازیکنان و تیم‌های شرکت کننده است اما وقتی آمریکا چند ماه قبل از شروع تورنمنت، این موضوع را نقض می‌کند، میزبانی هم مخدوش می‌شود. با این‌ حال فیفا مثل گذشته همچنان این مسائل را نادیده می‌گیرد! برخلاف شعارهای فیفا مبنی بر ایجاد رویه واحد در سطوح مختلف قضایی، حقوقی، اجرای مسابقات، اعمال و اجرای قوانین و پایداری و ثبات در این موارد، در سال‌های اخیر عدم ثبات را در مسائل مختلف از سوی این نهاد بین‌المللی شاهد بوده‌ایم. چند روز قبل اینفانتینو مدعی شده بود رئیس‌جمهوری آمریکا تمایل دارد ایران در جام جهانی حضور پیدا کند اما امروز رئیس‌جمهوری صحبت‌های رئیس فیفا را نقض می‌کند. این جز تضاد و تغایر نیست که با انتفاع بردن در شرایط زمانی و مکانی متفاوت می‌شود.