حجت الاسلام و المسلمین ابوالحسن نواب
رئیس دانشگاه ادیان و مذاهب

پیام آیت‌الله سید مجتبی حسینی خامنه‌ای، رهبر رشید انقلاب، از آغاز با دعا و توسل و روح معنوی همراه بود. پس از آن، هفت نکته‌ای که ذکر فرمودند، نکاتی مهم، جدی و تأثیرگذار بود؛ زیرا ایشان سال‌هاست با نیروهای مسلح، دفاع و روحیه رزمندگی آشناست و درک بالایی از مسائل دفاعی دارد و به همین دلیل به این حوزه به طور جدی توجه کرده بودند. مسأله سرنوشت‌ساز جنگ تحمیلی کنونی که ما در میانه میدان آن هستیم و آغازش با شهادت پدر بزرگوارشان شروع شد، مسأله اصلی ماست و ایشان نیز به این مسأله اصلی اهتمام جدی داشتند. ایشان در این پیام، هم موضوع مسدود ماندن تنگه هرمز، هم تداوم عملیات، هم تجلیل از رزمندگان، هم ترغیب و تشویق آنان و هم صلابت رهبری در حمایت از نیروهای مسلح را به نمایش گذاشتند.
یاد و نام پدر بزرگوارشان، بستگان شهیدشان و دیگر شهدای این جنگ را - هم به لحاظ عاطفی و هم از آن جهت که این یادآوری نزد مردم از حیث جلوه وجوه انسانی مهم است - بسیار بجا، مؤثر و تأثیرگذار بیان کردند.
نکته بسیار مهم این پیام، آیه‌ای بود که برای نوشتن در آغاز پیام انتخاب کرده بودند: «مَا نَنسَخْ مِنْ ءَآیَةٍ أَوْ نُنسِهَا نَأتِ بِخَیْرٍ مِّنْهَآ اَوْ مِثْلِها». خداوند می‌فرماید هر حکمی را نسخ کنیم، یا نسخ آن را به تأخیر اندازیم، بهتر از آن یا همانند آن را می‌آوریم. ایشان در ادامه، ضمن یادآوری این آیه، توجه دادند که من خودم را نگفتم که بهترینم، بلکه مردم بهترین بودند و این حضور با صلابت و معنوی مردم، آن جایگزینی بود که خدا به ما داد.
ایشان در این پیام، رسیدگی به حال مجروحان و معلولان و مصیبت‌دیدگان جنگ و کسانی که خانه‌شان تخریب شده، اموال‌شان آسیب دیده، محل کسب‌وکارشان لطمه دیده را مورد یادآوری قرار دادند و مسئولان را به رسیدگی به امور آنان و حمایت از آسیب‌دیدگان توصیه کردند. این هم نکته بسیار به‌جایی بود که در این شرایط، نشانگر اهمیت نگاه به مردم و توجه به مسائل انسانی در اوج معرکه جنگ نزد ایشان بود.
بیان نگاه روشن ایشان به روابط همسایگی ایران در منطقه نیز حائز اهمیت بود. ایشان بر این موضع تأکید کردند که ما با همسایگان سر جنگ و درگیری نداریم، ولی این به آن معنا نیست که از حقوق مسلم خود صرف نظر کرده باشیم و بخواهیم اجازه دهیم از خاک همسایه‌ها هر بلایی بر سر ما بیاورند.
این پیام مملو از ادب، اخلاق، صفا، سادگی و تواضع بود و از این جهت بسیار ممتاز بود. چنین ادب و اخلاقی انسان را به فکر وا می‌داشت که چگونه در مقابل چنین رهبری، بعضی از انسان‌های ساده اندیش متوسل به افرادی شده‌اند که کمترین لیاقتی برای قرار داشتن در جایگاه سکانداری ملتی به عظمت و بزرگی ملت ایران را ندارند.
 در عین حال دو نکته مهم در باب وحدت مطرح است و در پیام ایشان نیز بروز داشت؛ آنجا که تصریح کردند: «باید بر وحدت بین آحاد و اقشار ملت که معمولاً در مواقع مضیقه نمود خاصی پیدا می‌کند، خدشه‌ای وارد نشود. این امر با صرف‌نظر کردن از نقاط مورد اختلاف تحصیل خواهد شد.« در این موضع دو نکته مطرح است؛ نخست آنکه هر سه رهبر انقلاب یعنی امام امت، خمینی کبیر (ره)، رهبر شهید و معظم انقلاب و رهبری جدید انقلاب بر این نکته اذعان دارند که بدون امت، رهبری معنا ندارد و بدون وحدت، امتی شکل نمی‌گیرد. بنابراین وحدت پایه امت است و امت پایه امامت است. بنابراین توجه ایشان به مسأله وحدت، توجهی مهم است. به یاد داشته باشیم که در جنگ دوازده‌روزه هم حضرت آقا همه تأکیدشان بر وحدت بود و اکنون ما برای موفقیت در این جنگ نیز باید این اساس و پایه را رعایت کنیم.  دوم اینکه چنان که رهبری هم اشاره داشتند، اختلاف در سلایق هست، اما با وجود اختلاف باید وحدت را حفظ کرد تا امت به سرمنزل مقصود که پیروزی است، برسد.
 در یک کلام بگویم این پیام نشان داد که رهبر سوم انقلاب، راه آن دو رهبر گذشته را تداوم خواهد داد و با صلابت و توانمندی یک رهبر جوان، می‌تواند مسیر خوبی را پیش روی ادامه راه انقلاب بگشاید.