فاطمه مهاجرانی
سخنگوی دولت

در روزهایی که کشور عزیزمان ایران، درگیر شرایطی دشوار و فضای ناشی از تجاوز نظامی و تهدیدهای ناشی از آن است، آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد، تداوم خدمت‌رسانی به مردم و حفظ آرامش در زندگی روزمره جامعه است. در شرایط چنین تجاوز نظامی، طبیعی است که نگرانی‌هایی در میان مردم شکل بگیرد؛ نگرانی از آینده، از امنیت، از معیشت و از استمرار خدمات عمومی. اما حقیقت این است که در دل همین روزهای سخت، هزاران نفر در سراسر کشور بی‌وقفه در حال کار هستند تا زندگی مردم دچار وقفه نشود.
باید به این نکته مهم توجه داشت که «دولت» فقط رئیس‌جمهوری و اعضای هیأت وزیران نیستند. دولت شبکه‌ای گسترده از ایرانیانی است که در سراسر کشور، در شهرها و روستاها، در اداره‌ها، فرمانداری‌ها، استانداری‌ها، دهیاری‌ها، مراکز خدماتی و نهادهای اجرایی مشغول فعالیت هستند. از کارمند یک اداره کوچک در شهرستان گرفته تا دهیاری که در دورترین روستای کشور برای حل مشکلات مردم تلاش می‌کند، همه بخشی از بدنه دولت جمهوری اسلامی ایران هستند و هرکدام سهمی در اداره کشور در شرایط تجاوز نظامی دارند.
در روزهای اخیر بسیاری از این ایرانیان بی‌آنکه نامشان در جایی مطرح شود، در حال خدمت و انجام وظیفه ملی خویش هستند؛ کارمندانی که خدمات اداری را به مردم ادامه می‌دهند، کارکنان حوزه‌های خدماتی که چرخه زندگی شهری را فعال نگه می‌دارند، مدیران محلی که تلاش می‌کنند کوچک‌ترین خللی در تأمین نیازهای مردم ایجاد نشود. این تلاش‌ها شاید در ظاهر دیده نشود، اما اگر لحظه‌ای متوقف شود، زندگی روزمره مردم با مشکلاتی مواجه خواهد شد.
در شرایطی که کشور مورد تجاوز نظامی قرار گرفته است، یکی از مهم‌ترین مسئولیت‌های دولت حفظ ثبات و تداوم امور جاری در جامعه است. ثبات در تأمین کالاهای اساسی، ثبات در ارائه خدمات عمومی، ثبات در اداره شهرها و روستاها و مهم‌تر از همه، ثبات در امید و آرامش اجتماعی. این مسئولیت تنها بر دوش چند مقام ارشد نیست، بلکه به شبکه‌ای گسترده از مدیران و کارکنان در سراسر کشور متکی است که هرکدام در حوزه مسئولیت خود تلاش می‌کنند کشور در مسیر عادی اداره شود.  
از استانداران و فرمانداران که در خط مقدم مدیریت استان‌ها قرار دارند تا بخشداران و دهیارانی که مسائل مردم در روستاها را پیگیری می‌کنند، همه در حال تلاش و خدمت هستند تا میان دولت و مردم و نیز میان نیازهای مردم و تأمین این نیازها، فاصله‌ای ایجاد نشود. بسیاری از این مدیران و کارکنان، این روزها ساعات طولانی‌تری کار می‌کنند، جلسات بیشتری برگزار می‌کنند و با دقت بیشتری مسائل محلی را پیگیری می‌کنند تا اطمینان حاصل شود که در زندگی مردم خللی ایجاد نشود.
امروز که کشور درگیر تجاوز نظامی همه جانبه و بی محابا از سوی اسرائیل و آمریکا قرار گرفته است، این تلاش‌ها دیگر صرفاً یک انجام وظیفه اداری نیست؛ بلکه ایفای مسئولیت ملی و انجام یک نقش تاریخی است. به دیگر سخن، در روزهایی که کشور با تهاجم نظامی رو به رو است، هر اقدام کوچک برای حفظ نظم و خدمت‌رسانی به مردم، در حقیقت بخشی از دفاع از کشور به شمار می‌آید. همان‌گونه که نیروهای نظامی و امنیتی از مرزها و امنیت کشور پاسداری می‌کنند، کارکنان و مدیران اجرایی نیز با تداوم خدمات عمومی از ثبات و آرامش جامعه محافظت می‌کنند.
ملت ایران در طول تاریخ خود بارها نشان داده است که در شرایط سخت، با همدلی و همبستگی از بحران‌ها عبور می‌کند. امروز نیز همین روحیه همبستگی می‌تواند بزرگ‌ترین سرمایه کشور باشد. دولت خود را جدا از مردم نمی‌داند؛ زیرا بدنه دولت در حقیقت از دل همین مردم شکل گرفته است و دولت چیزی جز هزاران ایرانی از شهرها و روستاها  و استان های مختلف کشور نیست. کارمندی که در اداره‌ای مشغول خدمت است، معلمی که کلاس درس را ادامه می‌دهد، دهیاری که برای حل مشکل آب یا راه یک روستا تلاش می‌کند، همگی بخشی از جامعه‌ای هستند که در برابر این تجاوز نظامی و نسبت به تاریخ خود، سرنوشت مشترکی دارند.
پیام اصلی این روزها باید روشن باشد: مردم تنها نیستند. دولت در کنار آنها ایستاده و تلاش می‌کند در سخت‌ترین شرایط نیز چرخه زندگی کشور متوقف نشود. ممکن است مشکلات و محدودیت‌هایی وجود داشته باشد، اما اراده‌ای جدی برای عبور از این شرایط در میان مجموعه دولت وجود دارد.
ایران سرزمینی است که با اتکا به همین همبستگی‌ها پابرجا مانده است. اگر امروز هر بخش از جامعه وظیفه خود را با مسئولیت بیشتری انجام دهد، کشور می‌تواند با آرامش بیشتری از این مقطع عبور کند. دولت نیز خود را متعهد می‌داند که در کنار مردم بایستد و با تمام توان برای خدمت‌رسانی و حفظ ثبات و امید در جامعه تلاش کند.