وزیر ورزش و جوانان به‌تازگی از عدم کسب نشان طلای زنان ورزشکار در بازی‌های المپیک گلایه کرد. این گلایه می‌تواند نشانه مثبتی از توجه وزیر به حوزه ورزش زنان باشد؟
زنان ورزش ایران در سال‌های اخیر بسیار خوب عمل کرده‌اند و این روند می‌تواند مدال‌های نقره و برنز ورزشکاران ما را به طلا تبدیل کند. وزیر ورزش همواره بر عدالت جنسیتی باور داشته و در همین مسیر نیز ورزش را پیش می‌برد. او با بیان این مطلب در پی آن بود که اعلام کند شایستگی‌های زنان، در حد مدال طلاست.

چه شاخصه‌هایی برای کسب مدال طلا در بازی‌های المپیک لازم است؟
دختران ایران مدال نقره را به گردن آویخته‌اند؛ بنابراین تا تبدیل آن به طلا فاصله زیادی ندارند.

احساس می‌شود نگاه رؤسای فدراسیون‌ها کوتاه‌مدت است و به دنبال نتیجه‌گرایی و رزومه‌سازی برای خود هستند؟
فدراسیون‌ها تشکیلاتی نیستند که ورزش را از پنج یا شش‌سالگی آغاز کنند. آنها بیشتر در حوزه ورزش قهرمانی و مسابقات فعالیت می‌کنند. شما انتظار دارید مسئولان فدراسیون وظایف وزارت ورزش، باشگاه‌ها و آموزش‌ وپرورش را نیز انجام دهند، در حالی‌ که این امور در حیطه وظایف آنها نیست. نمی‌توان حکم کلی صادر کرد؛ بلکه این دیدگاه و کاراکتر رؤسای فدراسیون‌هاست که می‌تواند بر کار در رده‌های پایه تأثیر بگذارد. در بسیاری از فدراسیون‌ها، تیم‌های نونهالان، نوجوانان و جوانان فعال‌اند و مدیران بر آنها تمرکز کرده‌اند. با این حال، برای موفقیت در المپیک باید برنامه‌ای ۱۲ ساله داشت؛ از هفت‌سالگی در آموزش‌ وپرورش، یعنی در دوره دبستان و متوسطه، آموزش ورزش آغاز شود، سپس در باشگاه‌ها تقویت گردد و در نهایت ثمره آن به فدراسیون برسد تا ورزشکار در حدود ۲۰سالگی به المپیک راه یابد و مدال بگیرد.

چرا مدال‌آوران ما معمولاً پس از کسب مدال المپیک دچار حاشیه می‌شوند؛ موضوعی که تا حدی تکرار مدال را برای آنها دشوار یا حتی غیرممکن می‌کند؟
کسب مدال المپیک به شخصیت و کاراکتر اخلاقی و اجتماعی هر ورزشکار بستگی دارد. پس از آن نیز به مسائل روانی، میزان آمادگی ورزشکار و حتی قرعه مناسب مرتبط است. میزان اثرگذاری این عوامل بر اساس ویژگی‌های شخصیتی افراد متفاوت است. مهم آن است که ورزشکار خود را در قالبی درست قرار دهد تا بتواند در برابر مسائل شخصی و اجتماعی از خود محافظت کند و مسیر پیشرفت را ادامه دهد. در این صورت، نه‌تنها کسب مدال، بلکه تکرار آن نیز امکان‌پذیر خواهد بود. مگر هادی ساعی نبود که در المپیک‌های مختلف دو مدال طلا و یک برنز به دست آورد. او شخصیت قهرمانی داشت و حتی اگر بی‌اعتنایی هم می‌دید، با اتکا به کاراکتر خود مسیر تداوم موفقیت را می‌ساخت.
آیا فکر می‌کنید در حال حاضر بستر و امکانات لازم برای کسب مدال زنان ایران فراهم است؟
مگر در زمان تختی همه امکانات ورزشی فراهم بود؟ او با همان شرایط و زیرساخت‌ها موفق به کسب مدال المپیک شد. در چند سال اخیر نیز برای ورزش زنان اقدامات خوبی انجام شده است و به نظر من دختران ایرانی آن‌قدر انگیزه بالایی دارند که چه‌بسا در المپیک لس‌آنجلس، گفته وزیر را محقق کنند.

آیا بودجه ورزش زنان و مردان یکسان است؟
نمی‌توان تصویر روشنی از میزان بودجه صرف‌شده برای ورزش زنان ارائه داد. هرچند در تفاهمنامه وزارت ورزش و جوانان با فدراسیون‌ها و ادارات کل ورزش و جوانان استان‌ها، بندی وجود دارد که بر برابری بودجه ورزش زنان و مردان تأکید می‌کند، اما در عمل و در همه رشته‌ها نمی‌توان به تحقق کامل این موضوع باور داشت. به طور طبیعی، در رشته‌هایی چون فوتبال، فوتسال، کشتی، شنا و رشته‌های مشابه که سهم زنان در بخش قهرمانی یا صفر است یا قابل مقایسه با مردان نیست، شرایط متفاوت است. 

البته محدودیت‌های رشته‌ای هم برای زنان وجود دارد؟
نبود تیم یا نماینده در رشته‌هایی مانند شنا و کشتی از جمله محدودیت‌هایی است که ممکن است در آینده برای آن راه‌حلی پیدا شود. با این حال، داده‌ها نشان می‌دهد زنان ورزشکار در کاروان ایران فراتر از سهم عددی خود عمل می‌کنند و توسعه ورزش زنان، همراه با سرمایه‌گذاری و افزایش زیرساخت‌ها، می‌تواند یکی از مسیرهای ارتقای جایگاه ایران در رویدادهای مهمی چون بازی‌های آسیایی و المپیک 
باشد.