در حافظه موقت ذخیره شد...
گپ و گفت با برخی حاضران در مراسم دیروز مصلای تهران
درد خانوادههای شهدا و جانباختگان درد همه ماست
مریم یکی از بانوان حاضر در مراسم چهلم جانباختگان حوادث دیماه ۱۴۰۴ درباره دلیل حضور خود در این مراسم گفت: «ما امروز در این مراسم گرد هم آمدهایم تا همدردی و همراهی خود را با خانوادههای داغدار اعلام کنیم. درد این خانوادهها، درد همه ماست. حضور ما در این مراسم تنها برای ادای احترام نیست، بلکه برای زنده نگه داشتن یاد و نام شهدا و مطالبه خونخواهی آنان است. ما نمیگذاریم یادشان فراموش شود و پرچمشان بر زمین بماند.»
حاج محمد، مرد میانسالی که به همراه دوستانش، خود را به محل برگزاری چهلم شهدای حوادث تلخ دی ماه رسانده، اصلیترین دلیل این حضور را اعلام همدردی با خانواده شهدا و جانباختگان اعلام کرد. او با اشاره به فرمایش رهبر معظم انقلاب مبنی بر اینکه «به جز سردستهها و عناصر متصل به دشمنان، همه شهدا و جانباختگان اغتشاشات را اعم از «نیروهای مدافع امنیت و آرامش جامعه»، «رهگذران بیگناه» و حتی «فریبخوردگانی که به علت سادگی و عصبانیت همراه فتنه شدند»، فرزندان خود میدانیم و داغدار و عزادار همه آنها هستیم»، گفت: «جوانانی که مظلومانه به شهادت رسیدند، فرزندان همه ملت ایران بودند و ما هم وظیفه داریم که یادشان را زنده نگه داشته و با خانوادههایشان ابراز همدردی کنیم.» نکته دیگری که حاج محمد به آن اشاره میکند، این است که «نباید اجازه دهیم دشمنان و ضدانقلاب، خون فرزندان این ملت را مصادره کرده و خود را عزادار نشان دهند.»حمیده، مادر شهید دفاع مقدس که در جمع شرکتکنندگان حضور داشت با اشاره به پیام این اجتماع اظهار کرد: «ما اینجا جمع شدهایم تا به دشمنان این مرز و بوم نشان دهیم که شهدای ما تنها نیستند و ملت ایران همواره پشتیبان فرزندان خود است. ما متحد و استوار ایستادهایم و تا پای جان برای دفاع از وطن خود خواهیم ایستاد. این حضور نماد همبستگی و اراده مردمی است که در برابر تهدیدها کوتاه نخواهند آمد.»
رضا، جوان تقریباً بیست سالهای که با پرچم ایران به مصلی آمده، دلیل آمدنش را اینطور توضیح داد: «آنهایی که 40 روز قبل به دست اغتشاشگران به شهادت رسیدند، جان خود را برای امنیت ما فدا کردند. به همین دلیل حداقلترین وظیفه ما به عنوان شهروندان این کشور، گرامیداشت یاد و نام آنهاست.» همچنین یک زن سالخورده به نام خدیجه دلیل حضورش در مراسم چهلم جانباختگان را همدردی با خانواده آنها و دفاع از وطن اعلام کرد و گفت: «ما آمدهایم اعلام کنیم که برای دفاع از این سرزمین، از هیچ فداکاریای دریغ نمیکنیم. اگر لازم باشد، فرزندان خود را نیز در راه دفاع از این خاک تقدیم خواهیم کرد؛ اما هرگز اجازه نخواهیم داد حتی یک وجب از خاک وطن به دست دشمن بیفتد. این خاک، ناموس و شرف ماست و تا آخرین نفس از آن پاسداری خواهیم کرد.»
