در حافظه موقت ذخیره شد...
«ایران» ضرورت حضور هواداران در مسابقات را بررسی میکند
ورزش بدون تماشاگر معنا ندارد
به همین دلیل مطالبه بازگشت تماشاگران به ورزشگاهها به صورت جدی از سوی اهالی ورزش مطرح میشود تا دوباره سکوها مملو از تماشاگر شده و فضای رقابتها جان تازهای بگیرد. تجربه اخیر لیگ برتر بسکتبال که با حضور هواداران برگزار شد نیز نشان داد امکان مدیریت مسابقات در فضایی ایمن با حضور تماشاگران وجود دارد و این مسأله این پرسش را به وجود آورده که چرا در رشتههایی مانند فوتبال، والیبال و هندبال هنوز چنین شرایطی فراهم نشده است؛ در حالی که حضور هواداران میتواند مزیت میزبانی را برای تیمها تقویت کرده و کیفیت فنی و روانی رقابتها را ارتقا دهد. موضوع بازگشت تماشاگران تنها یک مسأله فنی یا اجرایی نیست و ابعاد جامعهشناختی قابل توجهی نیز دارد. ورزشگاهها در بسیاری از جوامع، یکی از معدود فضاهای عمومی هستند که افراد با پیشینههای اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی متفاوت در کنار یکدیگر قرار میگیرند و تجربهای مشترک را
شکل میدهند.
حضور در ورزشگاه، نوعی مشارکت جمعی و آیینی است که میتواند حس تعلق، هویت جمعی و همبستگی اجتماعی را تقویت کند. در شرایطی که بسیاری از روابط اجتماعی افراد به دلیل محدودیتها یا تغییرات سبک زندگی کمرنگ شده، ورزشگاهها میتوانند به عنوان یکی از مهمترین عرصههای بازتولید سرمایه اجتماعی عمل کنند. از دیدگاه جامعهشناسی ورزش، تشویقهای جمعی، همدلی هواداران و تجربه هیجان مشترک، نوعی «انرژی اجتماعی» تولید میکند که اثر آن فراتر از فضای ورزشگاه است و به جامعه نیز منتقل میشود. این انرژی میتواند به کاهش تنشهای اجتماعی، افزایش امید و ایجاد حس مشارکت در میان
شهروندان کمک کند.
