درخواست مرد اعدامی بعد از ۹ سال بلاتکلیفی در زندان

گروه حوادث / پرونده مردی که از حدود ۹ سال قبل به خاطر قتل دوستش در انتظار اجرای حکم قصاص است، در حالی بار دیگر به دادگاه کیفری آمد که اولیای دم برای اجرای حکم اقدامی نکرده‌اند.
به گزارش «ایران»، اواسط سال 95 گزارش یک درگیری مرگبار در منطقه شهریار به پلیس اعلام شد. با حضور مأموران و بررسی‌های اولیه مشخص شد که مردی به نام حامد پس از مجادله با مردی دیگر او را با بنزین سوزانده است. حامد نیز به خاطر سوختگی به بیمارستان منتقل شد.
پس از بهبودی نسبی او تحت بازجویی قرار گرفت و گفت: «ما هر دو معتاد بودیم و روز حادثه آن قدر مواد مصرف کردیم که در حال خودمان نبودیم. سر موضوعی که به خاطر نمی‌آورم یکبار باهم دعوا کردیم و از هم جدا شدیم تا اینکه یک ساعت بعد او با یک ظرف بنزین به سراغم آمد و آن را روی من خالی کرد که بخشی از آن به لباس‌های خودش هم پاشیده شد. بعد فندک را روشن کرد و هر دو آتش گرفتیم. من زنده ماندم و او فوت کرد. من نه قصدی برای کشتن او داشتم نه شروع‌کننده درگیری بودم.»
با تکمیل تحقیقات، پرونده برای رسیدگی به دادگاه کیفری یک استان تهران فرستاده شد. در آن جلسه دادگاه اولیای دم درخواست قصاص کردند و متهم نیز با تکرار اظهاراتش در مراحل بازجویی مدعی شد مقتول به دست او کشته نشده است. با این حال قضات بر اساس مستندات و گزارش‌های پلیس متهم را به قصاص محکوم کردند.
پرونده پس از آن به دیوان رفت و قضات دیوان نیز حکم قصاص را تأیید کردند و پرونده به اجرای احکام رفت.
اما با گذشت بیش از ۹ سال از صدور حکم اولیای دم برای اجرای قصاص اقدامی نکردند و متهم با ارسال درخواستی به قضات کیفری درخواست کرد تا تکلیف او را مشخص کنند.
به این ترتیب پرونده برای رسیدگی درخواست متهم به شعبه 5 دادگاه کیفری یک استان تهران فرستاده شد. 
در دادگاه چه گذشت؟
در این جلسه اولیای دم حضور نداشتند.
در ادامه متهم به جایگاه رفت و بار دیگر اظهاراتش را تکرار کرد و گفت: «من در این سال‌ها توانستم مواد را ترک کنم اما زندگی‌ام نابود شده است. از شما می‌خواهم تا وضعیتم را روشن کنید. پزشکی قانونی هم دقیقاً مشخص نکرده که علت فوت ناشی از سوختگی و دود بوده یا مصرف بیش از حد مواد. فقط اجازه بدهید من با وثیقه 
آزاد شوم.»
با پایان اظهارات متهم قضات برای صدور رأی وارد شور شدند.
صفحات
آرشیو تاریخی
شماره هشت هزار و نهصد و پنجاه و هشت
 - شماره هشت هزار و نهصد و پنجاه و هشت - ۲۵ بهمن ۱۴۰۴