غزل رضایی‌ثانی
گروه اجتماعی

طبق اعلام وزارت آموزش و پرورش، در صورت بروز هر گونه مخاطره، فرآیند آموزش از طریق روش‌های مختلف از جمله شبکه شاد، مدرسه تلویزیونی ایران و آموزش آفلاین ادامه خواهد یافت. همچنین علاوه بر شاد، مدرسه تلویزیونی ایران و آموزش حضوری، امکان انتقال فایل‌های آموزشی و محتوای یادگیری به‌ صورت آفلاین از طریق سی‌دی و فلش نیز فراهم شده است.
به گفته معاون آموزش متوسطه وزارت آموزش و پرورش، «مدرسه تلویزیونی ایران» اقدامی در سطح جهانی است و می‌تواند به‌عنوان مکملی مؤثر برای تداوم فرآیند یاددهی و یادگیری در کنار سایر روش‌های آموزشی مورد استفاده قرار گیرد. مصطفی آذرکیش در گفت‌وگو با «ایران» درباره راه‌اندازی مدرسه تلویزیونی ایران می‌گوید:«این طرح با هدف گسترش عدالت آموزشی و فراهم‌سازی فرصت برابر یادگیری برای همه دانش‌آموزان کشور آغاز شده است و می‌تواند بویژه برای مناطق کم‌برخوردار که دسترسی محدودتری به اینترنت دارند، نقش مهمی ایفا کند. کاری که باید در وزارت آموزش و پرورش انجام دهیم، معرفی و سازماندهی معلمان توانمند است. بخش فنی و تولید برنامه‌ها بر عهده صدا‌وسیما خواهد بود؛ همکاری این دو نهاد منجر به ارائه آموزش‌هایی باکیفیت، منظم و فراگیر می‌شود.»
آذرکیش با اشاره به تجربه‌هایی که در دوران کرونا با آموزش تلویزیونی داشته‌اند، می‌گوید:«تجربه‌های ارزشمندی که در دوران همه‌گیری کرونا و ارائه آموزش‌های تلویزیونی به دست آوردیم، می‌تواند چراغ راه آینده ما باشد. آن تجربه‌ها نشان دادند استفاده از ظرفیت رسانه ملی در کنار آموزش حضوری و مجازی، تأثیر بسزایی در استمرار یادگیری دانش‌آموزان دارد. با تکیه بر آن تجربیات، مسیر توسعه آموزش ترکیبی را با دیدی روشن‌تر و برنامه‌ای منسجم‌تر دنبال خواهیم کرد.»
معاون وزیر آموزش و پرورش درباره میزان مخاطبان «مدرسه تلویزیونی ایران» می‌گوید:«در دوره کرونا با مدرسه تلویزیونی پوشش خوبی در سراسر کشور برای ارائه محتواهای آموزشی داشتیم، به طوری که روزانه فقط ۱۹ کنداکتور برای متوسطه نظری طراحی شد. همچنین برای واحدهای آموزشی هنرستانی مانند دروس مهارتی و برای دروس متوسطه اول کنداکتورهایی داشتیم که جمعاً بیش از ۳۵ کنداکتور، روزانه از سوی صداوسیما به کمک شبکه‌های مختلف به این دسته از دانش‌آموزان اختصاص داده می‌شد. بیشترین محتوا از سوی شبکه آموزش ارائه می‌شود، ولی شبکه چهار، امید و شبکه‌های دیگر هم به کمک آمده‌اند.»
آذرکیش درباره استفاده سایر کشورها از مدرسه تلویزیونی توضیح می‌دهد:«در بسیاری از کشورها آموزش تلویزیونی و مدرسه تلویزیونی همگام و همراه با مدارس پیش می‌رود و به نوعی یک آموزش مکمل است. خیلی از کشورها در طول سال تحصیلی از این ظرفیت استفاده می‌کنند تا دانش‌آموزان یادگیری بهتر و عمیق‌تری داشته باشند. در کشور ما نیز استفاده از ظرفیت مدرسه تلویزیونی ایران، یکی از بستر‌هایی است که می‌توان در کنار سایر امکانات آموزشی از آن کمک گرفت.»
او درباره مخاطبان «مدرسه تلویزیونی ایران» توضیح می‌دهد:«به طور طبیعی هر پایه و هر مقطع تحصیلی، مخاطب ویژه‌ برنامه‌های آموزشی مربوط به خود است. بر اساس تجربه دوران کرونا و گزارش‌های منتشر شده از سوی صدا‌و‌سیما، میزان بینندگان مدرسه تلویزیونی ایران قابل توجه بوده و این برنامه‌ها توانسته‌اند نقش مؤثری در حمایت از آموزش و پرورش ایفا کنند، به گونه‌ای که در آن شرایط خاص، دانش‌آموزان از فرآیند درس و یادگیری جدا نماندند.» معاون آموزش متوسطه وزارت آموزش و پرورش در پاسخ به این سؤال که مدرسه تلویزیونی ایران چقدر می‌تواند روی نسل جدید که با فضای مجازی و دیجیتال انس گرفته‌اند تأثیرگذار باشد، می‌گوید:«اینکه برنامه به چه نوعی جذاب شود به عهده صدا‌و‌سیماست، البته ما هم معلمانی را که شیوه تدریس بهتری دارند انتخاب می‌کنیم. انتخاب معلمان این طرح معمولاً از طریق دبیرخانه‌های راهبری کشوری دروس یا سرگروه‌های آموزشی انجام می‌شود. این فرآیند با همکاری معاونان آموزشی و کارشناسان اداره‌های آموزش و پرورش در سطح استان‌ها انجام می‌شود تا معلمانی برگزیده شوند که علاوه بر دانش تخصصی بالا، توانایی انتقال مفاهیم آموزشی به شکل مؤثر از طریق رسانه تلویزیون را نیز داشته باشند.»
او با تأکید بر اینکه در همه شرایط، آموزش حضوری اولویت دارد، می‌گوید:«گرچه مدرسه تلویزیونی یکی از راه‌های آموزش است اما در تمام نظام‌های آموزشی دنیا، آموزش به شیوه حضوری در مدرسه و کلاس در اولویت اصلی است و طبیعتاً در کشور ما نیز اولویت بر آموزش حضوری است. در عین حال آموزش و پرورش تلاش می‌کند همه ظرفیت‌ها را که دسترسی آسان‌تری برای دانش‌آموزان دارد، فراهم کند. این ظرفیت می‌تواند در قالب مدرسه تلویزیونی یا شبکه دانش‌آموزی شاد یا در سایر برنامه‌ها و بستر فضای مجازی باشد. همه نظام‌های آموزشی باید اولویت اول را که شیوه حضوری است مدنظر داشته باشند. به طور کلی مدرسه تلویزیونی صرفاً مربوط به یک شرایط خاص نیست و همیشه می‌تواند در کنار آموزش حضوری ادامه پیدا کند، همان‌طور که در خیلی از کشورها همزمان با مدارس عادی، مدرسه تلویزیونی هم برنامه‌هایی برای تقویت یادگیری دارد.»