جواد صفوی
منتقد سینما

شــــــنبه 4 بهمــــــن دبیرخانـــــه چهل‌وچهارمین جشنواره ملی فیلم فجر اسامی سی‌وسه فیلم بلند داستانی بخش مسابقه خود را اعلام کرد؛ فهرستی طولانی با نام‌هایی جدید در کنار چند نام آشنا که به نظر می‌رسد روایتگر این معنا باشد که با نوعی پوست‌اندازی و جوان‌گرایی در جشنواره امسال مواجه هستیم.
شناخته شده‌ترین نام‌های فهرست پیش رو رسول صدرعاملی است که با «قایق سواری در تهران» ممکن است بتواند خاطره فیلم خوب «زیبا صدایم کن» جشنواره قبل را زنده کند. پس از او محمدحسین مهدویان با «نیم شب»، کاظم دانشی با «زنده‌شور»، امیرشهاب رضویان با «خجستگانی که در جنگ ملاقات کرده‌ام»، سروش صحت با «استخر»، علیرضا معتمدی با «دختر پری خانوم» ممکن است تا حدی برای مخاطبان جدی سینمای ایران کنجکاوی‌برانگیز باشند.
اسامی آشنای دیگری مانند منوچهر هادی، امیرحسین ثقفی، ابراهیم امینی، احمد مرادپور، بابک خواجه‌پاشا و مصطفی رزاق کریمی و حتی آرش معیریان هم با فیلم‌های بلند خود حضور دارند. 
هرچند در همه ادوار جشنواره فجر، نام‌های ناآشنایی از میان فیلمسازان جوان بوده‌اند که با اولین حضور خود توانسته‌اند دل مخاطبان و داوران جشنواره را به دست آورند، که در این خصوص به سعید روستایی و «ابد و یک روز» هم می‌شود اشاره کرد، اما همیشه و مانند هر رویداد سینمایی دیگری، فیلمسازان نام‌آشنا و معتبر، بخشی از هویت و ملاک ارزشگذاری کیفی به شمار می‌روند. وقتی در فهرست منتشر شده خبری از مجید مجیدی و «غذای نیمروز» او نیست و او که از پرافتخارترین کارگردان‌های ادوار فجر شناخته می‌شود، ترجیح داده تا شانس حضور فیلم خود در جشنواره کن را از دست ندهد، باید چشم به فیلم کارگردان‌های جوان و تازه‌کار داشت تا در میان آنها چند اثر قابل تأمل بیرون بیاید. البته در جشنواره فجر امسال جز فیلم‌های بلند داستانی، سیزده فیلم کوتاه و سیزده فیلم مستند نیز انتخاب شده‌اند.
در بین فیلم‌های کوتاه امسال اسامی‌ای همچون «دریچه» ساخته محمدابراهیم شهبازی، «میا» به کارگردانی نیما اقلیما، «پسر» ساخته سامان حسین‌پور و «زندگی برای همه» ساخته محسن اصدق‌پور جلب توجه می‌کنند.
در بین فیلم‌های مستند نیز «آگیرا» اثر محمدصادق اسماعیلی، «ارس، رود خروشان» ساخته هادی آفریده و «رویای ناتمام» به کارگردانی سارا طالبیان جزو آثار جالب توجهی هستند که ممکن است بتوانند چراغ جشنواره امسال را پرفروغ کنند. با این همه، تا پیش از آنکه فیلم‌های حاضر در جشنواره در فضایی مناسب برای مخاطبان جدی و علاقه‌مند سینما به نمایش درنیایند و مورد سنجش و داوری حرفه‌ای قرار نگیرند، در مورد کیفیت واقعی و فنی جشنواره فجر چهل‌وچهارم نمی‌توان اظهارنظر دقیقی کرد.
با این حال طبق یک قانون نانوشته و بر اساس تجربه‌های ادوار گذشته همواره باید منتظر یک تا چند پدیده از فیلمسازان جوان بود که به نقطه عطف جشنواره بدل می‌شوند.