ادامه از صفحه یک

سید عطاءالله  مهاجرانی /  خوشبختانه شاهدیم که نشانه‌های مقاومت و نقش بر آب شدن خیالات یا مالیخولیای ترامپ کم نیست. به عنوان نمونه در حمله به ونزوئلا نه مردم آمریکا از او حمایت کردند، نه مردم ونزوئلا و نه کشورهای اروپایی و آسیایی و آفریقایی. البته ترامپ می‌کوشد که نبض اخبار را در دست بگیرد. ساعتی پس از ربودن مادورو خودش با حالت خواب‌آلوده با نیویورک‌تایمز مصاحبه کرد. اولین عکس مادورو را در حالت اسارت ترامپ نشان داد. آیا حمله به ونزوئلا و ربودن مادورو نشانه اقتدار آمریکا و ترامپ است؟ به نظرم ترامپ در دایره وعده‌های انجام‌نشده و بلکه شکست‌خورده افتاده است و نیاز به یک ماجراجویی بزرگ داشت. برای اینکه در تمام وعده‌ها و طرح‌هایش شکست خورده بود. کدام طرح‌ها؟ به سوابق سخنان ترامپ و وعده‌هایش مراجعه کنید: ۱- صلح بین اوکراین و روسیه قبل از اینکه به کاخ سفید برود! یعنی یک سال پیش ۲- الحاق کانادا به عنوان ایالت ۵۱ آمریکا! در افزایش تعرفه‌ها هم دید آنچنان سه ایالت نیویورک و مینه‌سوتا و میشیگان به برق کانادا وابسته هستند که نمی‌تواند نفس تازه کند. ۳- تغییر نام خلیج مکزیک ۴- تغییر نام خلیج فارس ۵- خلع سلاح حماس ۶- خلع سلاح حزب‌الله ۷- خلع سلاح حشد‌الشعبی ۸- نابودی حوثی‌ها در یمن ۹- نابودی مراکز هسته‌ای ایران ۱۰- برنده جایزه صلح نوبل! ۱۱- مخالفت با انتخاب ممدانی به عنوان شهردار نیویورک ۱۲- تصرف گرینلند ۱۳- جنگ تعرفه‌ها با چین و حمایت از تایوان. در تمامی این موارد سیزده‌گانه، ترامپ شکست خورد. شکست بزرگ‌تر او که البته خیر جهان در همین شکست است، نابودی رویای دموکراسی و حقوق بشر آمریکایی است. حمله به ونزوئلا و ربودن مادورو پرده‌ای است که ترامپ بر سر همه شکست‌ها و آرزوهای بر باد‌ رفته‌اش کشیده است. البته افزون بر پیروزی ترامپ در نابود کردن رویای آمریکایی و بی‌اعتباری سازمان ملل و شورای امنیت و معاهدات و کنوانسیون‌های جهانی و حقوق بین‌المللی، موفقیت او در تبدیل سیاست به لحاظ نظری و گفتاری و رفتاری به امری نازل و پلشت، از جمله دستاوردهای عصر جهان جنگلی ترامپ است. حال اگر برخی ایرانی‌نمایان در جهل مرکب و مرداب تباهی مانده‌اند و به ترامپ به عنوان نجات‌دهنده، دل و دخیل بسته‌اند؛ داستان دیگری است. درباره شکست رویای شیفتگان ترامپ در آشوب تروریستی اخیر نیز خواهم نوشت.