در حافظه موقت ذخیره شد...
دود ضعف مدیریت در چشم ستاره های تکواندو
کیانی و نعمت زاده بی سر و صدا صلح کردند
ماجرا از آنجا آغاز شد که نعمتزاده تصمیم گرفت وزن خود را تغییر دهد و به دستهای وارد شود که سالها قلمرو کیانی به شمار میرفت. این انتخاب، دو دوست صمیمی را به رقبایی سرسخت بدل کرد. رقابتهای انتخابی داخلی و حتی برخی تورنمنتهای بینالمللی، صحنه جدال این دو شد؛ جدالی که خیلی زود از چهارچوب فنی خارج شد و رنگوبوی رسانهای و حاشیهای گرفت.
انتقاد اصلی متوجه کادر فنی تیم ملی بود؛ چرا که به جای مدیریت هوشمندانه، اجازه داد این تقابل شکل بگیرد. نتیجه آن، چیزی جز موجی از شایعات، دلسردی مردم نسبت به تکواندو و کمرنگ شدن دستاوردهای ملیپوشان پس از المپیک نبود، در حالی که به سادگی میشد با حفظ هر دو ستاره در اوزان اصلی، هم جایگاه تیم ملی را تقویت و هم از رویارویی دوستان قدیمی جلوگیری کرد، اما این فرصت از دست رفت و شأن تکواندو آسیب دید.
اکنون پس از گذر از طوفان حواشی، شرایط تغییر کرده است. کیانی و نعمتزاده اینبار در دو وزن متفاوت راهی رقابتهای جهانی میشوند؛ تصمیمی که باید بسیار زودتر اتخاذ میشد. پرسش اساسی اینجاست که چرا باید ماهها انرژی، فرصت و اعتبار ملی صرف رقابتی شود که از ابتدا میشد با مدیریتی صحیح از وقوع آن جلوگیری کرد؟
امروز کیانی و نعمتزاده بار دیگر نه در برابر هم، بلکه شانه به شانه، پرچم ایران را در میادین جهانی برافراشته نگاه خواهند داشت، اما زخمی که آن حاشیهها بر پیکره تکواندو وارد ساخت، حقیقتی تلخ را به یاد میآورد: در ورزش قهرمانی، گاه مدیریت درست مهمتر از خود مبارزه است.
